Στίχοι: Φωτεινή Λαμπρίδη Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας Έρωτες που μιλούν στ’ αφτί αυτοί γνωρίζουν μόνο πως ψίθυρο τον ψίθυρο η αγάπη χτίζεται τις ρίζες του μισού καημού μου ξεριζώνω γιατί με δάκρυ το φιλί μου δεν ξορκίζεται Έρωτες που ακούν καλά

στίχοι αφιερωμένοι από τον φίλο μου Κωνσταντίνο στην νεράιδα του!

λουλούδι έρωτα άφησα στον λευκό λαιμό σου

τα κορμιά μας δίχως ίχνος αέρα ανάμεσά τους

θα χορεύουμε ο ένας για τον άλλο πλημμυρισμένοι από χιλιάδες χρώματα

Σε φιλώ με μάτια που λικνίζονται στην ανάσα της ψυχής σου… χείλη που αγκαλιάζουν στρογγυλεύοντας τις λέξεις! σπίθες που πετούν τα μάτια όταν φλέγονται φλόγες που καίνε τα κορμιά που σαν χέλια πάλλονται παλμός και ανάσταση καρδιάς καρδιές αισθήσεις δροσιάς στην ζεστασιά….

Σιγουρα το να ζεις απο το να ονειρευεσαι ειναι το ιδανικο.. αρκει να “ζεις”… Καλημερα και καλο μηνα Μελομενε μου

αυτές τις ανοιξιάτικες μαργαρίτες που μάζεψες απο τον ανθισμένο κάμπο και με χαμόγελα που στάλαζαν τα χείλη σου τον ουρανό μου θέλεις να στολίσεις… τους αρμόζει είπες περισσότερο το γαλάζιο φόντο φωτίζει τα πεταλά τους… ποτέ δεν διαφώνησα! έλα πάλι καλή μου τρέξε ανέμελ

Έχει καιρό που αναζητώ τις ρίζες μιας προχριστιανικής γιορτής, που πραγματοποιείται και στο χωριό του πατέρα μου στη Δράμα. Κύριο στοιχείο της, είναι η μεταμόρφωση και βασικά της γνωρίσματα τα κουδούνια και οι προβιές των ζώων που φοράνε. Είχα γράψει μερικά πράγματα σχετικά

Πρωινός σήμερα είδα την πρόσκληση της Αννας μα Χάικου δεν ξέρω να γράφω! Αννα θα με συγχωρέσεις νομίζω που ανταποκρίθηκα με κάτι πιο απλό για μένα

Εγώ θα είμαι ελπίδα στην καρδιά ξαπόσταμα ψυχής… Ομορφη πολύ όμορφη η νεράιδα σου!!!

Η Νεράιδα του Πρωινού Αυτή η νεράιδα τρελαίνεται να εμφανίζεται ξαφνικά σε νοικοκυρές και νοικοκύρηδες την ήρεμη στιγμή, που η υπόλοιπη οικογένεια φεύγει για τη δουλειά και το σχολείο. Τότε τους ψιθυρίζει στο αυτί: «Μην κάνεις τις δουλειές σου, μη σε νοιάζει. Ξέχνα τα π

ήρθες σαν χείμαρρος εσύ και τα πήρες όλα τα άσχημα μακριά μου… κι αν ήσουν έτσι απλά μια στάλα από νερό μωρό μου με ξεδίψασες! κι αν είσαι θάλασσα ή λίμνη ή ποτάμι άσε να μάθω εκεί να κολυμπώ να εξερευνήσω τον βυθό σου… κι εγώ άγγελε μου σου υπόσχομαι ωκεανό αγάπης κι ευτ

Ήχοι ασημένιοι γέμισαν τ’ άστρα Ο ουρανός στολίστηκε ντυμένος νύχτα! Απόψε θα σου τραγουδήσω Τα δάχτυλά μου άρπα θα γίνουν για σένα Και θα αφήσουν πάνω στο κορμί σου Νότες έρωτα. Στο ΛΑ και στο ΣΙ θα χορέψω Τους πόθους σου Κρασί γλυκό θα κάνω το φιλί μου Να μεθύσω τα βαθ

  σαν γλυκός μαστός ήρθε ο κόρφο σου εκεί ακουμπισμένος να ταξιδεύω απάνεμα στο τόσο διαφορετικό σου μπλε ουρανό της αγάπης και της καρδιάς σου! γεμίζοντας με   με εσωτερική ισορροπία και την ψυχική σου αρχοντική ομορφιά! πες μου που βρήκες τόση ηρεμία; Πες μου την μαγεία

  Και τα χρόνια περνούν. Και μεγαλώνουμε. Τόσα έχουν αλλάξει, Και όμως τόσα παραμένουν ακόμα ίδια. Όλοι έχουμε ανάγκη από ένα χάδι, Από ένα φιλί , μια τρυφερή αγκαλιά Είναι όμως όλες οι αγκαλιές οι ίδιες; Και αν εγώ επιθυμώ μια παλιά αγκαλιά.. Και αν τα χρόνια περνούν και

Εξουθενωμένη Πονάει όλο μου το σώμα. Οι πατούσες μου. Η μέση μου. Το σβέρκο μου. Μέχρι και τα μάτια μου που κοιτάζουν πού πατάνε. Πεινασμένη Δε γουργουρίζει ακριβώς το στομάχι μου το άδειο. Το σκέφτεται. Μια θυμάται ότι έχει να φάει από χτες και διαμαρτύρεται και μια απέχει

Τώρα κατάλαβα ότι πάντα θα χορεύεις στην πίστα της καρδιάς μου…