Υπομονή είναι η ικανότητα να αποδέχεσαι ήρεμα και αδιαμαρτύρητα όσα σου συμβαίνουν εστιάζοντας στο τέλος της διαδρομής, όπου κάτι απίθανο περιμένεις να σου συμβεί καθώς θα τερματίζεις πρώτος, υπερήφανος και δικαιωμένος. Ουράνιες σάλπιγγες σε στρατιές από χείλη αγγέλων θα

Αι δύο μονόλογοι - και κάτι τσίπουρα Ήταν ένα Σάββατο του Νοέμβρη. Οι μετεωρολόγοι είχαν πει οτι θα βρέξει αλλά δεν έβρεχε. Κοιτούσα θλιμμένος τα πεύκα να ασθμαίνουν από το τζάμι της μπαλκονόπορτας και ένα καυτό δάκρυ έτρεξε στις παγωμένες γωνίες του προσώπου μου. Ένας σ

Ανακάθισα ξαναμμένος στο κρεβάτι, ζεμένος θαρρείς μια απαίσια γεύση στο σβέρκο. Είχα μερικά λεπτά μέχρι ν’ αρχίσουν οι σειρήνες να ουρλιάζουν ξανά, κείνες οι επίπονες, απόκοσμες τσιρίδες που σηματοδοτούν το ξεκίνημα μια μέρας. Αν σας πω ότι μιλάω απλά για ένα ξυπνητήρι θ

Πωλείται νοσταλγία Μέσα απ’ τις ρωγμές του αστικού τοπίου σε είδα να κοιτάς περίεργα, έντονα σχεδόν εκείνον τον παράξενο κόσμο που ζει πίσω απ’ αυτήν την βρώμικη τζαμαρία της καθημερινότητας. Έναν κόσμο γιομάτο χώμα, σκόνη και σκοτάδι, χωρίς λιβάδια παραμυθένια ή στεγνά

mouth Οι λέξεις είναι για να εκφράζουν, μα και για να χειραγωγούν. Να ζωγραφίζουν κόσμους, μα και για να εξαπατούν. Λίγο-πολύ όπως ένα κοφτερό μαχαίρι: Μπορείς να κόψεις μια ντομάτα σε πολύ λεπτές φέτες μα και να καρφώσεις τον φίλο σου κατευθείαν στην καρδιά. Και τα στόμ

Μετά δυο βδομάδες σε τούτο το σπίτι, σήμερα περνώ ξανά απ’ την αόρατη πόρτα. Αυτή τη φορά όμως, προς τα έξω. Συν-αίσθημα οτι έχω μαζί μου έναν φίλο για τον οποίο θα γυρέψω στην πόλη συνήθειες μιας ζωής που με ξεπερνά: επίσκεψη στα ράφια των σούπερ μάρκετ, αγορά ντόπιων, α

Προχθές, μια κατά τ’ άλλα συμπαθεστάτη κοπέλα έτυχε να βρίσκεται για λίγο στο πηγαδάκι που είχαμε σχηματίσει γνωστοί και φίλοι, όταν στρεφόμενη προς το μέρος μου ρώτησε: - Χαίρεστε που γεννηθήκατε άνδρας; Είχα πιεί αρκετά για να απαντήσω κάνοντας ένα αποτυχημένο λογοπαίγνιο

Οι δεξιώσεις σε εκθέσεις και γκαλερύ είναι το βασίλειο του “σμολ τοκ“. Προχθές, μια κατά τ’ άλλα συμπαθεστάτη κοπέλα έτυχε να βρίσκεται για λίγο στο πηγαδάκι που είχαμε σχηματίσει γνωστοί και φίλοι, όταν στρεφόμενη προς το μέρος μου, ρώτησε: - Χαίρεστε που γεννηθήκατε άνδρα

Αντίθετο σε ποιό πράγμα, Gas; Πάντως γενικά με τη Ζωή δεν κατορθώνουμε πάντα να συγχρονιστούμε. Εμπίπτει στην θεωρία του Λάθους που έχω αναπτύξει διεξοδικά σε παλαιότερο ποστ (ή σχόλιο) - δεν θυμάμαι… Αλλά επειδή δεν μου αρέσει γενικά να είμαι μεμψίμοιρος στα σχόλια, θα κλε

Παραιτήθηκαν τα μέλη της Αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη λειτουργία των καμερών στην πορεία του Πολυτεχνείου. Μια παραίτηση για λόγους ευθιξίας; Κι όμως! Στην Ελλάδα του 2007 βρέθηκαν κάποιοι που δεν έχουν βουλιάξει ακόμα στον βούρκο της

Φαντάσου μια γυναίκα στεγνή, καθόλου ερεθισμένη που σε δέχεται. Εκείνη η πίεση καθώς αγκομαχείς χιλιοστό μετα χιλιοστό να προχωρήσεις μέσα της. Ο πόνος ο πνιχτός στην άκρη του ερεθισμού σου, ίδιος γκρούψιμο. Και ξαφνικά, απροειδοποίητα το άνθισμα των πετάλων της, η παράδοση

Με πήρε ο ύπνος χθες βράδυ ανάμεσα στα πόδια της στον καναπέ, βλέποντας το Wild Side στο arte. Για να μη με ξυπνήσει, μας σκέπασε με μια κουβέρτα. Το πρωί, ξύπνησα δεμένος ολόκληρος με το πρόσωπό της. Eδώ και δυο εβδομάδες, προσσηλωμένος σε μια τελετή που δεν καταλαβαίνω. Ξ

Την περασμένη Κυριακή, προτού το πνεύμα του Leon Festinger με αποτρέψει από μια απόπειρα αυτοκτονίας, τα έξιτ-πολς είχαν ήδη προλάβει να προωθήσουν το μήνυμα της επανεκλογής της ΝΔ και της είσοδου του (εξωτικού) ΛΑΟΣ στην Βουλή, οι μπλόγκερς που παρακάθονταν στο πάνερ του Σ

Ούτε που το κατάλαβα. Μήνας κουραστικός. Απ’ όλες τις απόψεις. Κάνω τον ισολογισμό του. Δυο πράγματα: φλόγες κι ακρωτηριασμοί. Πολλά κάηκαν μέσα σε 31 μέρες. Πιο σημαντικό, οι λαμπαδιασμένοι άνθρωποι. Όχι πως τ’ άλλα δεν ήταν σημαντικά, μα όταν σού καίγονται άνθρωποι, τα αι

Στις πιο ζεστές κι ωραίες στιγμές που τυχαίνει να έχω με μια γυναίκα ανήκουν κι εκείνες που περπατάμε βράδυ στον δρόμο γυρνώντας στο σπίτι μετά από μια πρόσκληση για φαγητό και την επίσκεψη σε φίλους. Τότε που μιλάμε κι ανταλλάζουμε εντυπώσεις για την βραδυά σε μια ανάλαφρη

Οι άγγελοι είναι λευκοί πυρωμένοι λευκοί και το μάτι μαραίνεται που θα τους αντικρίσει Εκείνη η καλοκαιριάτικη Κυριακή είχε ξεκινήσει όπως η χθεσινή. Περίπου. Τότε, μαζί με τον πρωινό μου καφέ, ζέσταινα σε ένα μπρίκι και λίγο γάλα για το Μαριώ. Για τις επόμενες τρείς μέρες

Για δύο χρόνια, έζησα κάποτε την ζωή ενός “μοντέρνου νέου“: συζώντας με μια γυναίκα κι έχοντας στην κατοχή μου κινητό τηλέφωνο. Ήταν το πρώτο και μοναδικό που είχα ποτέ, δώρο δικό της για την ονομαστική μου εορτή πίσω στα 2οο3. Τους μήνες που ακολούθησαν την απόκτησή του, ό

Στην αρχή, θα πρέπει να έχεις λίγη φαντασία. - Στοίχημα πως μπορώ να σε φιλήσω χωρίς ν’ αγγίξω τα χείλη σου… Μετά, όταν οι αισθήσεις ξεκινήσουν, ξέρουν τον χορό. Κι ύστερα, ο σπασμός, το κενό, η πτώση, το βύθισμα μέσα του… Σιωπή. Περίεργο που όλα τα σήματα του μέσα κόσμου δ

Μετά τιμής, Μασάμπα Εμενέγια Μαμπούτο εκ Μεγαλονήσου (εκχριστιανισθείς Αραψ) κρύφιος χρήστης γραμματοσειράς Arial Black κατα κόσμον SykoFantis_Bastoyni στις

Μετά τιμής, Μασάμπα Εμενέγια Μαμπούτο εκ Μεγαλονήσου (εκχριστιανισθείς Αραψ) κρύφιος χρήστης γραμματοσειράς Arial Black κατα κόσμον SykoFantis_Bastoyni στις

Μετά τιμής, Μασάμπα Εμενέγια Μαμπούτο εκ Μεγαλονήσου (εκχριστιανισθείς Αραψ) κρύφιος χρήστης γραμματοσειράς Arial Black κατα κόσμον SykoFantis_Bastoyni στις

Καλοκαιρινό απόγευμα. Μόλις τώρα δύει ο ήλιος σα φέτα πορτοκάλι που στύβεται πίσω απ’ τα βουνά πλημμυρίζοντας με ροζ-μωβ χυμούς τη βάση του ουρανού. Ο παλιός εραστής, περπατάει βιαστικά το μονοπάτι με τα καμένα από παλιές μεσημεριάτικες ζέστες γαϊδουράγκαθα, σηκώνοντας σκόν

Όταν γνωρίζω κάποιον, το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να ζητώ να βρώ την έξοδο κινδύνου, από που θα δραπετεύσω όταν θα αρχίσω να σχηματίζω την εντύπωση οτι η επικοινωνία μας, η επαφή μας έχει αρχίσει να γίνεται αδιάφορη, αν όχι ενοχλητική. Δεν ξέρω αν υπάρχει χειρότερο πράγμ

Μετά τιμής, Μασάμπα Εμενέγια Μαμπούτο εκ Μεγαλονήσου (εκχριστιανισθείς Αραψ) κρύφιος χρήστης γραμματοσειράς Arial Black κατα κόσμον SykoFantis_Bastoyni στις