Ένα αρχαίο ποτάμι επιμένει να ζει, στην Αθήνα. Μια πόλη με σοβαρούς ανθρώπους θα τον βοηθούσε να ξαναδεί το φως, για να φωτίσει την καθημερινότητά της και την ψυχή της. Το νερό ενός ποταμού δεν είναι απλά ομορφιά. Είναι μοναδική τύχη, πραγματική ευλογία. Αλλά ο Ηριδανός

Φεύγοντας από την πρωϊνή μου βόλτα στον κεραμεικό και το Μοναστηράκι, πέρασα από την πλατεία Αγίων Ασωμάτων κατευθυνόμενος προς το πάρκινγκ της οδού Σαρρή. Στο μικρό πλάτωμα, ο εικονιζόμενος κύριος τάϊζε τα περιστέρια με κουλούρι εμφανώς χαρούμενος. Κάτι ο καλός καιρός υποθ

Μετά από αρκετό καιρό, σήμερα βρήκα το χρόνο ναβγω φωτογραφική βόλτα. Ο καιρός το πρωί -παρά τις περί του αντιθέτου προβλέψεις- ήταν θαυμάσιιος και έτσι κατά τις 9 πάρκαρα σε υπέθριο πάρκινγκ της Σαρρή και λίγο μετά βρέθηκα στον Κεραμεικό. Η βόλτα ανάμεσα στα αρχαία με την

Αποπειρα αυτοκτονιας 50χρονου αντρα στον Ηλεκτρικο στο Μοναστηρακι,ε γινε χθες το βραδυ μπροστα στα ματια εκατονταδων επιβατων, μεταξυ των οποιων και μικρων παιδιων. Παρολη την αμεση κινητοποιηση αστυνομιας και ασθενοφορων,δυστυχως,για ακομη μια φορα δεν αποφυγαμε σκηνες πα

“Deception” κυρίες και κύριοι. Αυτό το έργο πήγα να δω με γυναικοπαρέα. Τρομάρα μου. Εμ, ήθελα κάτι σχετικά light και φυσικά για τη φάση, σε θερινό κινηματογράφο. Και κάπως έτσι βρεθήκαμε, κατόπιν δικής μου προτροπής νομίζω, στην Αίγλη του Ζαππείου για το «Deception», με Γι

Φάτσα είσαι τελικά, το ξέρεις; Γλυκούλι πρόσωπο, ευχάριστο, τελείως μπεμπέ και μια μύτη, όλα τα λεφτά. Με ένα στρασάκι τοσοδούλι εκεί πάνω να αστράφτει και να τραβά το βλέμμα. «Πάρε το φεγγάρι» σου είπα κάποια στιγμή πριν καταπιώ το πράσινο υγρό. -«Κοίτα να δεις που τελικά

Φωτογραφικη ομαδα με μελη απο: Ηρακλειο, Τρικαλα, Ρεθυμνο, Μιλατο, Αθηνα, Εδιμβουργο, Μυτιλινη ενας Ρεθεμνιωτης απο την Αμερικη... και ένας από τη Γερμανία (και περιμενουμε κι αλλους (?)...)

σε έξι μήνες παραδίδεται η νέα και ανακαινισμένη [αναβαθμισμένη] πλατεία Μοναστηρακίου, με πολύχρωμο λιθόστρωτο και αποκατεστημένο το Ναό της Παντάνασσας.