Αραχτέεεεεε -Εμπρός...ποιος είναι πάλι... -Εγώ είμαι αραχτέ, η φωνή που σου μιλάει και συ δεν την ακούς -Ποιος είπε ότι δεν ακούω...ακούω και πολύ καθαρά μάλιστα. -Αραχτέ, το γλέντησες το πρωί που ανέτειλε ο ήλιος? -Όχι...κοιμόμουνα...τι λες τώρα? -Να γλεντάς την ανατολή το

Μερικές φορές ακούω εκείνη τη φωνή. Ειδικά όταν κάθομαι μπροστά στο πληκτρολόγιο και ξεκινάω να γράψω κάτι που σκέφτηκα το προηγούμενο βράδυ όταν πήγα να ξαπλώσω και την επόμενη το πρωί το ξέχασα εντελώς... Τότε, την στιγμή που με βασανίζει ένα πελώριο κενό, ακούω πάλι εκε