...ΜΙΚΡΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ...Ο ήλιος καυτός σού κόβει τήν ανάσα..λαχανιάζεις γεράκο μου..όλα τά υγρά τού σώματος σου παλεύουν νά βγούν από τό σώμα σου...όλο τό αίμα σου προσπαθεί νά βγεί από τούς κροτάφους σου..όμως βήμα τό βήμα αφήνεσαι στά υπολέιματα μιάς απίστευτης τελειότητα

Ηταν το νο 2!!! Όσοι γνώριζαν το ταξίδι μου το κατάλαβαν! Μια μέρα σε ένα σαφάρι ανάμεσα στα φυλλώματα ενός θάμνου πέσαμε πρόσωπο με πρόσωπο με το λιονταράκι που βλέπετε και ευτυχώς που ήταν χορτασμένο απ’ότι μας εξήγησε ο οδηγός μας αλλιώς τα 2-3 μέτρα που μας χώριζαν επ

Μια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι μπορούσαν να μιλάνε με τους ανθρώπους μόνο όταν τους συναντούσαν με τον καιρό όμως άρχισαν να μαθαίνουν και άλλους τρόπους επικοινωνίας μηνύματα και συνομιλία στέλνονταν από μακριά! Τα χρόνια περνούσαν και οι τρόποι πια ηλεκτρονικοί και π

Ενας πολύ καλός φίλος ο Ηλίας από το Φιλώτι της Νάξου μου έστειλε μια πολύ ωραία ιστορία για τις Καλές Κυράδες. Καλές Κυράδες λένε τις νεράιδες στα περισσότερα Αιγαιοπελαγίτικα νησιά πολλοί μύθοι και ιστορίες υπάρχουν γι’αυτές από τους νησιώτες και παρ’όλο το όνομά τους

Μια φορά κι έναν καιρό η μικρή Χρυσαυγή καθόταν στην παχιά φλοκάτη δίπλα στην κουνιστή καρέκλα της γιαγιάς της. Το τζάκι ξερόψηνε κάτι μικρά ξύλα κι οι φλόγες είχαν τα κέφια τους και χόρευαν εξωτικούς χορούς καθώς η γιαγιά της έπλεκε μια ζαχαρί ζακέτα και της έλεγε ατέλε

…πρωινός σήμερα ξαναπήγα στο ξωκλήσι μας εκεί που αγκαλιασμένοι κάναμε τόσα όνειρα εκεί που μου ζήτησες να είμαι ο φύλακας άγγελός σου και στο υποσχέθηκα! Που να ήξερα ότι η ζωή θα μας ανέστρεφε τους ρόλους!!! Είχα πολύ καιρό να έρθω! Ακόμα αγναντεύει την θάλασσα α

…χαμήλωσες τα παντζούρια και ήρθες κοντά μου μου ψιθύρισες την γνωστή σου φράση: -η αγάπη μας τώρα μας βλέπει…!!! Μου έδωσες το ποτήρι με το κόκκινο κρασί αφού το πέρασες φιλήδονα από τα σαρκώδη χείλια σου μου έριξες αυτή την λάγνα ματιά σου που πολλά υπόσχεται… Άναψες τα

Μια φορά κι έναν καιρό..ήταν ένα ψαράκι που το έλεγαν “Δακρούλη”…Κάθε μέρα έκανε μεγάλες βόλτες στον ωκεανό , περνούσε από όμορφα μονοπάτια γεμάτα κοράλια, μα ήταν πάντα μόνο..Λίγοι  του μιλούσαν.. κι εκείνοι ήταν οι πραγματικοί του φίλοι…!Υπήρχαν όμως κι άλλοι που το ζ

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν 8 Δεκεμβρίου έξω χιονίζει και το τοπίο άσπριζε σιγά σιγά… από τις σπάνιες φορές τέτοια εποχή που στην Αθήνα χιονίζει! Αιγάλεω ώρα Ελλάδος  9.15μμ είδα το πρώτο μου φως σ’αυτόν τον κόσμο βγήκα από το υγρό και  σκοτεινό μου καταφύγιο… οι αναμνήσε

Μια φορά κι έναν καιρό… Ήταν μια όμορφη νύχτα στα τέλη του Νοέμβρη, και το Νοέμβρη όπως ξέρετε η δύναμη των πνευμάτων αυξάνει στο μέγιστο. Το ομορφότερο κορίτσι όλων των νησιών, ξεκίνησε να πάει μέχρι την πηγή για να γεμίσει νερό, όμως καθώς περπατούσε το πόδι της γλίστρησε

Ωσπου ήρθε αυτή η εφιαλτική μέρα, η μέρα της καταστροφής μας ! Η κυρα Βάσω δεν ήθελε να φύγει όπως και οι υπόλοιποι υπερήλικες γειτόνοι μας μόλις οι φλόγες πλησίασαν κλείστηκε στο μικρό σπιτάκι της μια και το αναπηρικό καροτσάκι της δεν της άφηνε πολλά περιθώρια για να κιν

και ο γεροντάκος άρχισε να μου λέει μια ιστορία σαν παραμύθι συνεχίζοντας το ψάξιμο μαζί μου στα ερείπια… Μια φορά κι ένα καιρό σε μια μακρινή χώρα που την έλεγαν Ελλάδα υπήρχε ένα όμορφο χωριό μέσα σ’ένα παρθένο δάσος από έλατα, πλατάνια και πεύκα   ρυάκια το διέσχιζαν κ

Σταματάει απότομα το ασθενοφόρο μπροστά στο Κέντρο Υγείας και μαζί με τους τραυματίες ο Νίκος ένας από τους διασώστες κρατάει διπλωμένο προσεκτικά ένα άσπρο σεντόνι με προσοχή κανένας δεν του δίνει σημασία γιατί όλοι τρέχουν στα φορεία και στους ανθρώπους που είναι τραυματί

Μόλις πρίν λίγες μέρες επέστρεψα απο το Αίγιο… οι εικόνες πού βλέπω, φτωχές, και η ψυχή να κουβαλάει ακόμη στάχτες.

περιμένω την σωστή στιγμή και τσιτώνω όσο και η χορδή του τόξου μου είμαστε ένα εγώ και η χορδή και διαγράφουμε μαζί την καμπύλη μας και κάποτε η στιγμή έρχεται… έρωτας πόθοι επιθυμίες σκέψεις δονήσεις όλες μαζί μια έκρηξη

Ένα καράβι σκίζει τα νερά Κανείς δεν ξέρει για πού ταξιδεύει ούτε καν ο ίδιος ο καπετάνιος του! Αν κι είχε ρότα είχε και προορισμό!!! μια μέρα όλα άλλαξαν! Το Σταμάτησε ο καπετάνιος του σ’ένα λιμάνι, σκέφτηκε και ξανασκέφτηκε! Περάσανε λίγες μέρες κι αφού το έβαψε με άλλα χ

Έτσι μια φορά ένας νεαρός άντρας με το καινούργιο του αυτοκίνητο πηγαίνοντας στο χωριό να δει τους δικούς του έκανε μια στάση στην πηγή να δροσιστεί και βλέποντας το δέντρο της απόλαυσης με την υπέροχη σκιά του σκέφτηκε να το θαυμάσει από κοντά μόλις πλησίασε αισθάνθηκε αυτ

melomenos Says: May 20th, 2007 at 11:53 am πρεζα tv μήπως δεν γίνονται; καλημέρα σου! ftou sou πρώτα απ’όλα εσύ πρέπει να ντρέπεσαι που μιλάς ανώνυμα! η συνoμιλία είναι προϊόν της φαντασίας μου και ήθελα να δείξω πού έχει φτάσει η επικοινωνία των ανθρώπων και πως αλλάζουν

Μπαίνω στο δωμάτιο της παλιάς μονοκατοικίας τελευταία κατοικία του δικού μου παππού!!! Τον βλέπω μ’αυτό το απλανές και χαμένο βλέμμα που τον έχει τυλίξει τον τελευταίο καιρό το έχει από τότε που έφυγε από κοντά η αγαπημένη του γυναίκα, η γιαγιά μου, 65 ολόκληρα χρόνια μαζί