Με ξύπνησες σήμερα μ’ένα παραμύθι που μου ‘φτιαξες!!! Σε λάτρεψα. Κι εσένα και την ιστορία, και τους ήρωες που δημιούργησες με τα λαμπιόνια από τα φαναράκια μας, αλλά και το τέλος. Με σένα κι εμένα μέσα! Τώρα, κάθομαι και παίζω ένα παιχνιδάκι με χαρτιά στο computer και που

Τι μαλακίες είναι αυτές; Ε; Να περιμένω για το μηχανάκι 1 ώρα για βενζίνη; Πριτς. Ε, δεν το περίμενα από μένα αυτό. Να στηθώ για καύσιμο. Κι όχι τίποτα άλλο. Αλλά τη μία ώρα δεν την έφαγα στην ουρά. Όχι βέβαια. Μηχανάκι είμαι. Τη σπατάλησα, γιατί μέσα σε όλα, η ΔΕΗ είχε δια

Ετοιμάζομαι να δω το Moto GP που γίνεται στην Ιντιανάπολη, Αμέρικα Big so fuckin’ big city! Και μετρώ 2 μερούλες ακόμη μέχρι να έρθει πρωί-πρωί ο μεταφορέας με το ωραίο του το φορτηγό, να πάρει τις κούτες, τις σακούλες, εμένα, τον άντρα και τις γάτες μας και να μας πάει στο

Ετοιμάζομαι για δεύτερη –και μισή μη σου πω- μεγάλη μετακόμιση. Αυτή τη φορά σημαίνουσα όσο και η μισή, που έγινε όταν επέστρεψα από Σαντορίνη, στο σπίτι του άντρα. Σπίτι είχα. Αμέ! Εξάρχεια. FOREVER. Η μισή μετακόμιση έγινε λοιπόν όταν επέστρεψα από το νησί του τυχοδιωκτισ

Οργάνωσα γυναικοπαρέα για απόψε. Λίγες κι εκλεκτές, αφού οι άλλες… εκλεκτές δεν ευκαίρησαν. Σε άλλη στιγμή θα γίνει και αυτό. Βιάζομαι τώρα. Πάω να κάνω ένα ντουσάκι, να βαφτώ ελάχιστα, να ντυθώ κάπως, να καβαλήσω τις ρόδες μου, μάλλον να πάρω το μετρό αντί να κάνω όλη τη δ

Τα σώματά μας τράβηξαν τη θερμότητα κι άφησαν τον αέρα να αναπνεύσει ξανά. Η μέρα γέμισε δροσιά και η νύχτα ψύχρα, σχεδόν. Κοιμάμαι πλέον με σεντόνι. Καλύπτω τα μέση μου μονάχα, γιατί έτσι που είμαι δίπλα στην ορθάνοιχτη μπαλκονόπορτα, δε θέλω να ξυπνήσω το πρωί άρρωστη. Ού

Οταν το internetakias ήταν στα σπαργανα, πριν ακόμα γίνει internetakias.gr και ήταν απλά ένα free hosting blog στο wordpress (internetakias.wordpress.com) είχα ξεκινήσει μια σειρά post με τίτλο μηχανή του χρόνου. Σε αυτά έψαχνα να δω ιστορικές αναφορές στο internet κυρίως

Και παραπέρα. Αλλά τις διακοπές μας μια φορά, τις φτάσαμε. Τις πετάξαμε στην αιώρα, καβαλήσαμε κι εμείς το θαλασσινό το δίχτυ και ψαρέψαμε κύματα και βυθούς, ηλιοβασιλέματα στο πουθενά και λευκά βράχια, λαξεμένα από νερό και ουρανό. Λίγο φύγαμε. Ελάχιστα, για την ακρίβεια.

Τι απαίσια μέρα… Χειμωνιάτικη τελείως. Ούτε καν φθινοπωρινή. Κι εγώ, κλασικά εικονογραφημένα, έξω. Πάνω στη μηχανή. Στα φώτα της Αττικής, του The Mall, της Ηλιούπολης, του Βύρωνα. Πήγα παντού. Πήγα και σήμερα. Ανώμαλη πρέπει να είμαι. Κάπου στην Κηφισίας είδα και την πορεία

Ακούω ambient στον Μιντιακό Πίθηκο. Κι αναδεύω με τις κυκλικές κινήσεις της γλώσσας μου, τα κύματα. Τα μπλε και τα πράσινα, τα φουντωτά, τα αλμυρά. Τα ξεδιαλύνω και ψαρεύω πάνω τους τις διακοπές μου. Κι έτσι οι δείκτες μου μετρούν 4. Τέσσερις μέρες μέχρι να βρεθώ σε παραλία

(Πηγή εικόνας: gracemagazine.wordpress.com) Σήμερα πέρασα μέσα από την πόλη μου. Είδα αίματα πάνω στα χέρια ενός νεαρού που έσκασε με το TDM του πάνω σε ένα πορτοκαλί αυτοκίνητο. Μια γκόμενα που της ήρθε να περάσει κάθετα το δρόμο, χωρίς αύριο. Γυναίκες στο τιμόνι… Σκισμένο

Τελείως καβλωμένη, τελείως ενθουσιασμένη, τελείως μέσα στα νερά μου, τελείως συντονισμένη με το μουσικό σύμπαν. Η ταλαιπωρία και τα αρνητικά μπορούν να περιμένουν. Θα σου τα πω μετά. Για τώρα, πάρε: 5.000 δεν είμασταν ή παραπάνω τελικά; Μια εντυπωσιακότατη σκηνή –για τα ελλ

Σ’ευχαριστώ Ευούλα που με τράβηξες στα χωράφια, μέσα στα αστέρια, κάτω από φωτορυθμικά τεχνητά και φυσικά, για να μυρίσω ξανά, από λίγο, την αμήχανη απόχρωση ενός πάρτυ! Σ’ευχαριστώ αγγελάκι που ενδιαφέρεσαι για τις λέξεις της ζωής μου. Της εμφανούς και μη. Σ’ευχαριστώ Μαλι

Στην κυριολεξία κι εδώ που τα λέμε, ακόμη φτύνω. Fuck. Πήγα για… σφαγή χτες. Οδοντίατρο. Και υποβλήθηκα σε εξαγωγή δοντιού. Κι εκεί που νόμιζα ότι είμαι καλά και πως τελείωσαν τα βάσανά μου ανέλπιστα γρήγορα, αφού και μηχανή καβάλησα και στο τηλέφωνο μίλησα, τσουπ… να το αί

Εσύ που κάθεσαι πάνω από το πνεύμα μου κάθε που έχει κεραυνούς και υφαίνεις νύχτες μανιασμένες, νύχτες επιθετικές, γκαζωμένες, φουρτουνιασμένες. Μπλε και πράσινο τα αγαπημένα μου χρώματα. Πράσινο το μάτι μου και μπλε ο αέρας που περνά μέσα από τον ουρανό για να πει το παραμ

Καλό Σαββατοκύριακο, guys. Φεύγω, πάω ride. Τριήμερο μέχρι το Λεωνίδιο. Να μαζέψω ψίχουλα, συναισθήματα, το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα σύννεφα και η απόλαυση. Τα λέμε τη Δευτέρα ξανά. Αν σκοπεύει κάποιος να έρθει Rock’em all festival, come forward. Don’t be shy!

Σε έχω φανταστεί 1-2 φορές μέχρι τώρα να λες στα μάτια μου πως θες να παντρευτούμε, περιμένοντας εναγωνίως και λιγάκι αμήχανα την απόκρισή μου. Τις προάλλες που γονάτισες με νόημα και θεατρικότητα για να μου ζητήσεις συγνώμη, την είδα τη στιγμή ζωντανή. Άρα υπάρχει, όχι; Κα

Προχτές πέρασα από το Mall. Βόλτα χορταστική, πολύβουη, φωτεινή. Γεμάτη πρόσωπα, βιτρίνες, αντικείμενα, αντικείμενα του… πόθου, ανάγκες, κυλιόμενες σκάλες, αέναη εναλλαγή. Κάποιος ακούραστα τοποθετούσε σλάιντ με κίνηση μπροστά στα μάτια μου. Κάθισα για γρήγορο φαγητό, παρατ

Το Μαλινάκι είχε δεν είχε, με έχωσε πάλι. Μου ζήτησε να διαλέξω 10 συν 1 πράγματα που με αφορούν και, είναι μεν άχρηστα, αλλά για κάποιο λόγο θέλει να τα αποτυπώσω. Δεν το πιάνω το νόημα όλου αυτού, αλλά καμιά φορά δεν υπάρχει και λόγος να το «πιάσω». Και είναι γνωστό πως μ

Τέλεια κεντραρισμένος! Ένας θεόρατος, σκοτεινός ήλιος καταμεσής του ταβανιού να ανάβει φωτιές στο μυαλό και την όρεξη. Εκεί, ακριβώς πάνω από τη βουνογραμμή, δίπλα από τα τρία σπίτια που αντικρίζω κάθε πρωί που ξυπνάω. Και τώρα, μισή ώρα μετά, που εγώ ακόμη μετρώ χιλιόμετρα

Είναι το μέλλον τα μικρο-αυτοκίνητα; Ή είναι απλώς η νοσταλγία μιας παλιότερης εποχής; Spatz BMW 600 Isetta Messerschmitt Tg500 Tiger Peel P50 Scootacar MK Τη μεγάλη επιστροφή στο concept της δεκαετίας του 60 έκανε το Smart και μετά ακολούθησαν και άλλα αυτοκί

Σύστημα θέρμανσης νερού Thermoblock 1 χειρολαβή με 3 αποσπώμενα φίλτρα (2 φίλτρα για χρήση σκόνης καφέ  (1 ή 2 φλυτζάνια) και ένα για χρήση μερίδων καφέ ESE.  Μεταλλικό ακροφύσιο ατμού  Αποσπώμενο δοχείο νερού 1,2 Lt Ανοξείδωτη πλάκα προθέρμανσης φλυτζανιών. Αποσπώμενη σχάρ

Δεν μπορώ να αιστανθώ τίποτα. Τα χέρια μου κρέμονται στα μπράτσα της πολυθρόνας. Το στομάχι μου, φουσκωμένο, πετιέται τρανό έξω. Το κεφάλι μου κρέμεται σα νεκρό κρανίο. Και πάνω στα βλέφαρά μου νιώθω να έχουν προσγειωθεί δυο σακιά με άμμο. Τα μάτια, λες υπνωτισμένα, δεν κοι

Το ρίξαμε στα σκατολοΐδια χτες. Ω ναι. Σαβούρα ολκής. Τι να φάμε, τι να φάμε; Σου έχει τύχει ποτέ να θες απλώς να φας ό,τι μαλακία σου κατέβει; Και στο τέλος, φυσικά-φυσικά, τις κάνεις όλες μαζί. Και τσιπς και αναψυκτικό και παγωτό μετά. Γάμησέ τα. Ε, μια τέτοια μέρα ήταν η

Μια κυρία έκανε με μεγάλες, ατσούμπαλες κινήσεις, το σταυρό της, στη θέση του συνοδηγού. Χαράματα πια, ένας μεσήλικας είχε μπει σε παρτέρι του δήμου Ηλιούπολης, κι έκοβε λουλούδια. Τριαντάφυλλα νομίζω. Για να τα προσφέρει στην καλή του; Στην πλατεία Ανεξαρτησίας ένας νεαρός