Γιατί όχι, δηλαδή;

Σα να ‘μαι μέσα σε φέρετρο αιστάνομαι. Έχω γύρω μου τόσα λουλούδια. Με λεπτοκαμωμένο, μακρύ λαιμό, φουντωτά, απαλά φουστάνια, ζωηρούς χρωματισμούς κι αρώματα εξωτικά. Έτσι είναι το μαγαζάκι που μου στήσανε τριγύρω. Τριαντάφυλλα πολλά. Λευκά, ροζ και πορτοκαλί. Φυλλωσιές που

Άλλο πράγμα ήθελα να γράψω κι άλλο προέκυψε. Η Ελευθερία έκανε μια ανάρτηση που με τσίγκλισε. Καλά, το Παλαιοντολογικό Μουσείο δεν το πήρα είδηση πως άρχισε να λειτουργεί, αλλά τα κρινάκια... πώς δεν τα έχω δει, αφού μέρα παρά μέρα πηγαίνω στην παραλία! Δυστυχώς, δεν βρί

Χθες το βράδυ είχα μια εκτεταμένη συζήτηση με τον φίλο Sailor σχετικά με τις καιρικές συνθήκες στην Ελλάδα και την Αγγλία και για το ποιες είναι πιο υποφερτές. Εννοείται ότι εξακολουθώ να επιμένω ότι το αγγλικό καλοκαίρι είναι μίζερο, κι ας μου λέτε ότι σας αρέσει η δροσού

You are quite the prankster that loves to make other people laugh."

Χτένισα τα μάτια μου. Έστρωσα λουλουδένιο νυχτικό από κάτω τους κι άφησα να πέσουν τα όνειρα που τίναξε η ψυχή μου σήμερα, εκεί πάνω. Πάνω τους. Τα χτένισα καλά. Τα βλέφαρα, τα φρύδια, τις γραμμές και τις ρυτίδες. Τα γέλια και τις σκιές που σχηματίζουν όταν πια τα χαχανητά

Ο ίδιος κάκτος Δεν μπόρεσα να κάνω επιλογή στις φωτογραφίες. Όλες είναι εδώ! κι εδώ, χωρίς καμία επεξεργασία...

Κάκτος λίγο πριν σκοτεινιάσει (8.15 μμ) Ο ίδιος κάκτος δυο ώρες μετά (10.05 μμ) Περισσότερες φωτογραφίες εδώ!

Η ανοιξη μπορει να περασε, αλλα και το καλοκαιρακι δεν υστερει σε ομορφιες. Καλοκαιρακι ειναι να καθομαι στα βοτσαλα και να με βρεχει το κυμα. Καλοκαιρακι ειναι το φουστανακι με τα τιραντακια, Ειναι το παγωτο ξυλακι με σοκολατα. Τρωγεται η σοκολατα πρωτα και μετα το μεσα.

Το Γυάλινο Δάκρυ με προσκάλεσε πριν καιρό σε ένα παιχνιδάκι, αλλά ήταν ζεστά και αχνιστά τα νέα από την εκδρομή στο Salzburg και είχαν προτεραιότητα... Ορίστε λοιπόν: 10 άχρηστες πληροφορίες για την αφεντιά μου Ξέρω με κλειστά μάτια το rack με τα βαζάκια των μπαχαρικών μ

H γυναίκα μου καμάρωνε τα φυτά της στη βεράντα, τα ονομάτιζε και διέτρεχε σύντομο ιστορικό παγετώνων, καυσώνων και βασάνων. Διέκρινα μιαν αδυναμία στα μυριστικά, στη λουίζα που έπιασε επιτέλους, στο δυόσμο, τα βασιλικά, σγουρό και πλατύφυλλο, το δεντρολίβανο και τη ματζου

Σφιξαν οι ζεστες, οι μπλογκερς πηραν τα βουνα, τις θαλασσες και τα νησια. Κι εγω στην αστατη “Γουασινγκτων” περναω μερες μοναξιας και βαρεμαρας. Ουτε να σκεφτω, ουτε να γραψω. Αφηνω καποιο σχολιο που και που σε σας αλλα που να το δειτε αφου κολυμπατε! πφ! Δρομο παιρνω δρομο

γένος Ophrys γένος Orchis

Μ’ αρεσουν μονο τα κοκκινα. Τα διπλα. Μ’ αρεσει η μυρωδια τους γιατι ειναι πιπερατη. Μ’ αρεσουν μου κρατανε παρεα μεχρι τον Νοεμβρη. Μ’ αρεσουν γιατι μου θυμιζουν Ελλαδα και Μεσογειο. Μ’ αρεσει και η μυρωδια των φυλλων τους. Τα και

Όταν... και εφόσον τα γιασεμιά πιάσαν αράχνες... σημαίνει πως τα προβλήματα της ζωής... με πήραν από κάτω...