Τεντωμένο σκοινί. Με δέσαν εκεί πάνω, μετέωρη, ανάμεσα σε σκόνη, σωματίδια και λάμψεις που κατρακυλάνε στο τζάμι του ουρανού. Και προσπαθώ να γραπώσω σκέψεις. Να σταματήσω τις σκέψεις μου, να τις προσέξω, να τις γυαλίσω λιγάκι παραπάνω και να τις ξαναβάλω στη θέση τους. Να

«Πίστεψε σε παρακαλώ πως έρχονται επιτέλους για εμάς τα καλύτερα… Γιατί μ’αγαπάς και σ’αγαπώ. Και καμιά φορά ΑΥΤΟ είναι αρκετό». Έχω φορτώσει στο Μιντιακό Πίθηκο το «The king for a thousand years», the king for a million dreams των Helloween κι αφήνω να μου βγει κάθε πρίμα

Ναι, ναι, αυτό ακριβώς. Νομίζω πως θα εκραγώ. Λόγω θερμοκρασίας. Σιγά μην ανάψω κλιματιστικό. Δεν τα αντέχω. Και σίγουρα δεν αντέχω ούτε καν στην ιδέα, πως θα πρέπει να κλείσω όλα τα παράθυρα, για να δουλέψει αυτός ο διάολος. Οπότε… κάθομαι κι ανασαίνω τον λίβα που έρχεται

Σκέφτομαι… πάλι… Όταν η ζωή σου είναι δύσκολη, δυσβάσταχτη, στριφνή, τι ακριβώς συμβαίνει όταν γίνεστε δύο; Γίνεται πιο εύκολη, μένει το ίδιο, γίνεται δυσκολότερη; Τι περιμένουμε όταν κάνουμε σχέση; Να μας διευκολύνουν τη ζωή; Να μας λύσουν τα προβλήματα; Περίμενα να με κάν

Τελικά, σύμφωνα με πληροφορίες μας, «έκλεισε» στην ΕΡΤ ο Τέρενς Κουίκ, όπως είχαμε γράψει. Εθεάθη μάλιστα προ ολίγων ημερών να εξέρχεται από τα κεντρικά της κρατικής ραδιοτηλεόρασης χαμογελαστός... Επιμένει να ασχολείται πρωτοσέλιδα ο Ελεύθερος με τον Χ. Φώλια, υιοθετώντ

Είδα στα μάτια σου τη λάμψη εκείνη που όλοι αποκαλούσαν του θανάτου και που μόνο εγώ ο δόλιος τόλμησα να αποκαλέσω του ονείρου. Κι εκείνη τη νυχτιά μιλήσαμε δίχως ν’ ανταλλάξουμε μια λέξη αφού όλα είχαν μέσα από τα βλέμματά μας ειπωθεί. Σε κοίταζα με αληθινή προσήλωση και

Αγγίζω την τραχιά σου παλάμη και περνάω τα δάχτυλά μου μέσα από τα δικά σου, όπως κάνεις εσύ όταν μου ξεμπλέκεις τα μαλλιά από το αγέρι. Ένα-ένα τα δάχτυλα κουμπώνουν στη σωστή θέση. Και γλυκά σφίγγουν το δέρμα σου. Το μάτι μου τυλίγει το αριστερό σου μάγουλο με απίστευτη τ