Την ώρα που γυρνούσαμε, μου έδειξες στο δρόμο ένα αυτοκίνητο στολισμένο με λευκά τούλια. Νιόπαντροι. Ας πρόσεχαν. Μειδιώντας αποκρίθηκα: «Και στα δικά σου»! Ειρωνικό δεν είναι, να εύχομαι στον «άντρα» μου και στα δικά του; Χτες έκανα έναν από τους χειρότερους ύπνους των τελ

Νιώθω το κρύο. Δεν ξέρω αν ακόμη βρέχει. Κοιτάζω έξω, είναι όμως πολύ θολή η όραση και η διάθεσή μου αυτή τη στιγμή για να διακρίνω τις ράγες που σχηματίζουν συνήθως οι στάλες. Βλέπω απλώς στον ορίζοντα γυαλιστερά σύννεφα να μπουσουλάνε πίσω και κάτω από σκούρα γκρι. Που ίπ

Ονομάζεται……Κατάψυξη!!! Με Δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες υπό του μηδενός η ζωή των αστέγων γίνεται Πάγο-εφιάλτη. Η μόνη σωτηρία είναι δυστυχώς τα εγκαταλειμμένα κτίρια της Θεσσαλονίκης, τα κτίρια που δεν κλειδώνουν τα βράδια , ο σιδηροδρομικός σταθμός, οι εκκλησίες κλ

ή μικραίνει με τον καιρό το φανταστικό μου 13.5tog πάπλωμα ή έχει πέσει πολύ ψωλόκρυο (-8 το βράδυ, -3 στις 12 το μεσημέρι ) τσοκτσοκ

Σήμερα είναι μια διαφορετική μέρα. Σήμερα είναι μια “άσπρη” μέρα. Ο χιονιάς άπλωσε τον λευκό μανδύα του και στην γειτονιά μου μετά από πολύ καιρό (έναν ολόκληρο χρόνο αν δεν κάνω λάθος). Κεραμίδια, δέντρα, πεζοδρόμια και αυτοκίνητα ντυμένα με ένα παχύ στρώμα μαλακού χιονιού

Στην Πάτρα θα ήμανε δίπλα σε τζάκι, θα είχα φτιάξει μία κοτόσουπα, αλλά θα είχε 16 βαθμούς έξω ...

Κανονικά αυτό το πολύ όμορφο ποιηματάκι απαγγέλλεται πάνω στο γραφείο με τσαχπίνικη υπόκλιση στο τέλος

Δε ξέρω για εσάς αλλά η δική μου εβδομάδα δεν ήταν από τις καλύτερες. Χθές πήγα στην οδοντίατρό μου να κοιτάξει έναν μισό-έγκλειστο φρονιμίτη που κατά καιρούς με ταλαιπωρεί καθώς βγαίνει. Ευτυχώς δε θα χρειαστεί επέμβαση να τον βγάλω -μου είπε- και ότι κατά καιρούς θα με π