Τι απαίσια μέρα… Χειμωνιάτικη τελείως. Ούτε καν φθινοπωρινή. Κι εγώ, κλασικά εικονογραφημένα, έξω. Πάνω στη μηχανή. Στα φώτα της Αττικής, του The Mall, της Ηλιούπολης, του Βύρωνα. Πήγα παντού. Πήγα και σήμερα. Ανώμαλη πρέπει να είμαι. Κάπου στην Κηφισίας είδα και την πορεία

Ο Sakis το έκανε, εσύ γιατί όχι; Με ένα πολύ μικρό κόστος (καλά, 100 ευρώ περίπου :P) μπορείτε να αποκτήσετε τη δική σας κούκλα! Μια κούκλα με το πρόσωπό σας, του παιδιού σας, της φίλης σας, οποιανού θέλετε τέλος πάντων. Οι κούκλες είναι δημιουργίες της Cyndi Safstrom και

... - Κι από γιασεμί φτιάχνεται η αγάπη, κι από δάκρυα αστεριών, κι απ’ το λίκνισμα ενός φύλλου μέσα στα στήθη σου φτιάχνεται. Πρέπει τις νύχτες να κλωθογυρνάς, οι εικόνες να μπλέκονται, το ίχνος του σώματος τους να σμιλεύουν πάνω σ’ άλλο σώμα, την έλλειψη ν’ αφήνουν πί

Σε κοιτώ καμιά φορά, θυμούμαι πως έτσι κατηφόριζες από παιδί τη οδό των ερινυών. Αλήθεια, πως γίνεται από παιδί να έχεις τόσες ενοχές; Είχες στο δωμάτιο κρεμασμένο εν’ αγρίμι, όλος ο κόσμος σου ήταν εκείνο το αγρίμι, τα ίχνη μέσα στα μάτια σου ήταν, τα όνειρα, τα βήματα σ

Εντελώς τυχαία καμιά φορά, συναντάς στον δρόμο σου κάτι διαμάντια πεταμένα που είναι στο χώμα. Απλώνεις τα χέρια, τα κρατάς για λίγο κι έπειτα, δοκιμάζοντας έτσι την δύναμη σου, δίνεις μια δυνατή κι ακριβώς την στιγμή που σπάζει ο καρπός ελευθερώνεις τα δάχτυλα κι εκείνα χ

«Η απουσία σου, είναι ο καθρέφτης της ψυχής μου» έγραψες στον καθρέφτη του μπάνιου να το βλέπεις κάθε που ρίχνεις στο πρόσωπο νερό για να συνέλθεις από τον βραδινό κακό σου ύπνο. Σέρνεις πάντα στην αγκαλιά το μαξιλάρι που πότισε απ’ τον ιδρώτα του έρωτά του. Σμιλεύεις το πρ

Έγειρες στην άκρη του γκρεμού. «Κοίταξε!», μου είπες, δείχνοντας μου ένα φεγγάρι κρεμασμένο από ένα κλαράκι στην άκρη του βράχου. Έκανα να πιάσω το φεγγάρι από το χέρι, να το βγάλω ψηλά μα εκείνο τραβήχτηκε. «Φοβούνται και τα φεγγάρια τελικά» σκέφτηκα. Κι έτσι όπως ήμουν πε

Ανατρέξτε στους συνδέσμους σε αυτήν την ανάρτηση

Ανατρέξτε στους συνδέσμους σε αυτήν την ανάρτηση