Κοιτάζω τη βροχή και κλαίω και τάζω στο Θεό για να ρθεις μεγάλα λόγια εγώ δε λέω αλλά φοβάμαι μη μου πάθεις. Κοιτάζω τη βροχή, βροχή μου ίδια τα μάτια σου καλή μου κι όπως κυλά στα πεζοδρόμια γυρνάει ο νους σε ονειροδρόμια. Κοιτάζω τη βροχή και νιώθω πως στη ψυχή μου μέσ

…μου αρέσει το καινούργιο τραγούδι του Κότσιρα. {Και πριν πέσετε να με φάτε, συνεχίζω να θεωρώ την ελληνική μουσική (όπως την έχουν καταντήσει κάτι τελειωμένοι “καλλιτέχνες” όπως Μακρόπουλος, Καλλίδης και λοιποί) για πέταμα, θάψιμο βαθειά στο χώμα και αιώνια καταδίκη στο σ

Τετάρτη βράδυ στο θέατρο του Λυκαβηττού. Πολύς κόσμος, ζέστη, φωνές, κίνηση και πολλά μα πάρα πολλά αυτοκίνητα! Η συναυλία του Γιάννη Κότσιρα για τα 10 χρόνια του στη δισκογραφία! Ήταν όλα μαγικά! Ένας Γιάννης με φοβερά καλή διάθεση, να λέει αστεία, να πειράζει όλους τους φ