Ξέρετε, γιατί είναι τόσο μελαγχολικό το κορίτσι της φωτογραφίας μας ; Γιατί ενώ είναι μόλις και μετά βίας 20 χρόνων, κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά, φαγώθηκαν όλοι (πλουτοκρατία, ΜΜΕ, κλπ.) να την παντρέψουν με ένα γέρο άνθρωπο 65 χρόνων, με δύο γάμους και δύο διαζύγια στην π

Το ”Γυμνό Κορίτσι” (1964) είναι ένα λυρικό αριστούργημα για την άγρια ομορφιά της θάλασσας και των πλασμάτων της. Στο κλασικό μυθιστόρημα του Νίκου Αθανασιάδη η θάλασσα πρωταγωνιστεί ως πότνια της ζωής και του θανάτου, ενώ στο κέντρο της αφήγησης βρίσκεται ένα παράξενο ερω

Στο χωριό Πεδουλάς στην Κύπρο In Pedoulas village, Cyprus

Ολοζώντανες είναι οι εικόνες απ’ το χθες, κι ας μοιάζουν τώρα παρμένες από κάποια άλλη, από μια απόμακρη ζωή. Εικόνες του πόνου και της χαράς, της απογοήτευσης και της απροσκάλεστης, μα ευπρόσδεκτης ελπίδας. Κάθεται στην αυλή μιας μπυραρίας στην Τσιανγκ Μάι και κλαίει με λ

Στην Τσιανγκ Μάι της Ταϊλάνδης In Chiang Mai, Thailand

Τ’ όνομά της είναι Τσίντα και μόλις έχει κλείσει τα δεκάξι της χρόνια. Παράτησε -ή, μάλλον αναγκάστηκε να παρατήσει, όπως συνήθως γίνετ’ εδώ- το σχολείο δυο χρόνια πριν για να έρθει στην άγνωστη μικρή πόλη να δουλέψει, για να στηρίξει οικονομικά την πολυμελή οικογένειά της.

Ανοίγω το μυαλό μου να βγάλει λέξεις μικρές και εύκολες. Με λίγα γράμματα. Αφαιρώ τους τόνους από επάνω τους. Άτονες και ελαφριές. Για να ταξιδέψουν ευκολότερα στις ακουστικές οδούς σου και στον λαβύρινθο του μυαλού σου. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι το αίμα μου να κυλ

. .. . "Δὲν είδαμε παρὰ τὴν Πλάση μοναχὴ Νὰ βόσκει τὴν όμορφη γοητεία της Στὴν άπλα ποὺ τῆς δώρησε ὁ Θεὸς Ξεφάντωμα εξαίσιο " . .. . Τίτλος & στίχοι : Γ. Σαραντάρης photo by :

[...] Θύματα εξιλαστήρια της αγάπης, της νύχτας ασκητικοί στρατοκόποι, της αυγής υπερήφανοι περπατητές, ανάφτε το θαλασσινό φανάρι. Ποιος έχει τακάτι, τίνος το λέει στ’ αλήθεια η καρδιά, ας ερθή. Μην χρονοτριβούμεάδικα σε μάταιες ανασκοπήσεις του παρελθόντος. Οι καιροί είνα

[...] Θύματα εξιλαστήρια της αγάπης, της νύχτας ασκητικοί στρατοκόποι, της αυγής υπερήφανοι περπατητές, ανάφτε το θαλασσινό φανάρι. Ποιος έχει τακάτι, τίνος το λέει στ’ αλήθεια η καρδιά, ας ερθή. Μην χρονοτριβούμεάδικα σε μάταιες ανασκοπήσεις του παρελθόντος. Οι καιροί είνα

[...] Θύματα εξιλαστήρια της αγάπης, της νύχτας ασκητικοί στρατοκόποι, της αυγής υπερήφανοι περπατητές, ανάφτε το θαλασσινό φανάρι. Ποιος έχει τακάτι, τίνος το λέει στ’ αλήθεια η καρδιά, ας ερθή. Μην χρονοτριβούμεάδικα σε μάταιες ανασκοπήσεις του παρελθόντος. Οι καιροί είνα

Πάντα ήθελες, λέει, να τα φτιάξεις με μια τραγουδίστρια με θεϊκή, ταξιδιάρικη, ονειρική φωνή. Όχι με κάποια διάσημη, προς θεού, αλλά να, κάποια που θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να πάρει στα χέρια της την κιθάρα και να σου φτιάξει το κέφι -όταν είσαι πεσμένος και στις μαύρες

Γιατί; Γιατί να την κατατρέχει η μοίρα; Γιατί να μην μπορεί να δει κι αυτή μια άσπρη -έτσι δε λένε;- μέρα; Γιατί όλα να της πηγαίνουν στραβά; Όχι όλα δηλαδή, αλλά να, τα περισσότερα. Εκείνα που μετράνε. Τα πιο σημαντικά. Λες και είναι καταραμένη. Λες... Α, σίγουρα την έχου