Όλη μέρα γράφω. Από το πρωί. Έχω πάρει ένα χάρακα, έναν ραπιτογράφο και την κοφτερή ψυχή μου αντί γόμας, και φτύνω πύργους, γεμάτους λέξεις. Τόσες πολλές είναι οι έννοιες, οι εκφράσεις, οι παραλληλισμοί, οι τόνοι, που οι πύργοι έχουν γείρει και κοντεύουν να ξαναγίνουν χαλίκ

Κοίτα τώρα αυτές τις αστείες φράσεις που κουμπώθηκαν στο πολυστροφικό μυαλό μου! Ζωάκια ξέφρενα με αστείες τούφες και φτερά παντού, να κυκλώνουν το βηματισμό μου. Ένα εγώ, δυο αυτά. Μπροστά μου. Να βγάζουν τα αυτιά, τη μύτη, τα φρύδια τους. Να τραβούν τα δάχτυλά τους, σα λα

Οργάνωσα γυναικοπαρέα για απόψε. Λίγες κι εκλεκτές, αφού οι άλλες… εκλεκτές δεν ευκαίρησαν. Σε άλλη στιγμή θα γίνει και αυτό. Βιάζομαι τώρα. Πάω να κάνω ένα ντουσάκι, να βαφτώ ελάχιστα, να ντυθώ κάπως, να καβαλήσω τις ρόδες μου, μάλλον να πάρω το μετρό αντί να κάνω όλη τη δ

Παραμύθια αστρικά, παραμύθια θαλασσινά για βυθούς και ουρανούς, με φύκια, κασέλες και πάμπολλους αστερίες… Παραμύθια της ημέρας και του φεγγαρόφωτου… Παραμύθια του ματιού και των χειλιών… Παραμύθια πολύχρωμα και αρνητικά. Του άσπρου και του μαύρου. Ραβδιά που χύνουν σκόνη

(Αριστερά με το μπλέ χρώμα) Εικόνα του κομήτη Holmes, η άσπρη κουκκίδα κοντά στο κέντρο του είναι ο πυρήνας του, υπαίτιος της αυξητικής τάσης αυτού. (Δεξιά) ο ήλιος και ο πλανήτης Κρόνος που παρουσιάζεται στην ίδια κλίμακα για τη σύγκριση. Μέχρι πρότινος όλοι γνωρίζαμε ότι