Ξαπλώνω πάνω σε άστρα, την ώρα που ο ουρανός κάτω από τα δάχτυλά μου ξαναγεννιέται, απλώνεται, τεντώνεται, αναμορφώνεται, φυσά, καταδύεται και φιλοξενεί κι άλλα αστέρια, φωτεινά, μυστηριακά αντικείμενα πάνω στον απύθμενο μουσαμά του. Είναι, από όσο θυμάμαι, η πρώτη φορά στη

(Πηγή εικόνας: gracemagazine.wordpress.com) Σήμερα πέρασα μέσα από την πόλη μου. Είδα αίματα πάνω στα χέρια ενός νεαρού που έσκασε με το TDM του πάνω σε ένα πορτοκαλί αυτοκίνητο. Μια γκόμενα που της ήρθε να περάσει κάθετα το δρόμο, χωρίς αύριο. Γυναίκες στο τιμόνι… Σκισμένο

το νερό που πίνω είναι καθαρό το νερό που μαγειρεύω είναι καθαρό το νερό που πλεένομαι είναι καθαρό επαναλαμβάνετε δεκάκις ημερησίως, ώστε να το κατανοήσετε. Δεν μπορεί να λαθεύει ο υπουργός. Δεν μπορεί να λαθεύει ο νομάρχης. Δεν μπορεί να λαθεύει ο δήμαρχος. επαναλαμ

Το Νο2 τεύχος ενημέρωσης του Δήμου Οινοφύτων δεν τυπώθηκε μετά την κατακραυγή και τη κριτική που υπέστη το πρώτο. Αντ’ αυτού είδαμε μια πληρωμένη ‘προεκλογική’ δισέλιδη καταχώρηση στην Εφημερίδα Ανεξάρτητος Παρατηρητής (φύλλο Μηνός Αυγούστου, σελίδες 8 – 9). Η όλη δομή τ

Στην εφημερίδα Ανεξάρτητος Παρατηρητής μηνός Αυγούστου σελίδες 8-9 φιλοξενείται δισέλιδη παρουσίαση του έργου που επιτέλεσε η δημοτική αρχή του Δήμου Οινοφύτων. Αν οι δημοτικοί σύμβουλοι από τον Άγιο Θωμά και το Κλειδί έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για αυτή τη προβολή, τότε

Υγρή συννεφιά… Θαμπό φως. Φυλακισμένες ηλιαχτίδες. Και κάπου εκεί πίσω, πίσω από τον καπνό και τις στάλες από ήλιο, όλη η ουσία. Τα μυστικά. Η αντίληψη και συναίσθηση. Η blogosfaira έκλεισε σήμερα (4/7) 8 μήνες. Ευχηθείτε, ευχηθείτε μου!!! Πάρε το κλειδί, το τεράστιο, γεμάτ

Σε κοιτούσα επίμονα, διαπεραστικά στα μάτια και σκεφτόμουν πόσο θα ‘θελα να μου πεις να μη φύγω. Κι εσύ γλίστρησες μέσα στη χούφτα μου τα κλειδιά του σπιτιού μου. Και μ’έσπρωξες ελαφρά προς την είσοδο. Πέρασα το βλέμμα μου μια τελευταία φορά μπροστά από το δικό σου. Έσκυψες

Βότσαλα καλογυαλισμένα σα ματάκια. Που πάνω τους ακουμπούν τα πλοκάμια του χρονογράφου. Μαγική ράβδος γεμισμένη με άμμο. Αλάτι. Νερό. Όστρακα θλιμμένα και σάπια. Ρίζες ουράνιες, βέλη του ήλιου και θάλασσα της σελήνης. Σέικερ. Shaker. Κλείδωσε ό,τι σου είναι πολύτιμο. Μέχρι

Να βρω λιμανι σε νησι πανεμορφο μια παραδεισια ηρεμια

Μια ζωή… δες πόσο πολύτιμο είναι αυτό το ψάθινο κουβαράκι που από τόσο ξεκίνησε και κοίτα… Έχει γιγαντωθεί. Έχει πλέξει κι άλλες σελίδες πάνω του. Κι έχει γίνει ένα όμορφο, καθάριο, στρογγυλό τόπι με εκατομμύρια γραμματόσημα, ρίζες, κομμάτια, φλοίδες, ρινίσματα να το διαμορ

Ανακοίνωση του Δήμου Οινοφύτων Σας ενημερώνουμε ότι λόγω κακής ποιότητας νερού που μας παρέχει η ΕΥΔΑΠ το τελευταίο διάστημα, για προληπτικούς λόγους παρακαλείσθε να αποφεύγετε τη χρήση του ως πόσιμο μέχρι νεοτέρας ανακοίνωσης. Το παρεχόμενο νερό είναι κατάλληλο για κάθε

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία Κάποιος τον δήλωσε περιφερειακό Νομάρχης σε προεκλογική εκστρατεία Σωθήκατε μας είπε με το έργο αυτό. Λαλαλαλαλα..... - Υπάρχει καθυστέρηση στο έργο: Περιφερειακός Αγίου Θωμά – Κλειδίου; - Γιατί η Νομαρχία δεν ενημερώνει τους κατοίκους γ

Μήπως ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω την εποχή του Homus Anikanus; Προχθές το βράδυ βρέθηκα στο ΚΑΠΗ του χωριού. Ο λόγος; Η παρακολούθηση ενός δημοτικού συμβουλίου μέσω κυκλώματος τηλεματικής. Αυτό που με εντυπωσίασε ήταν οι παρεμβάσεις που έκανε ο κόσμος από το ΚΑΠΗ στην

Με κάνεις να είμαι θλιμμένη. Με κάνεις να είμαι δυστυχισμένη τώρα. Με κάνεις να μη θέλω να σε κοιτάξω. - «Λυπάμαι. Δεν το κάνω επίτηδες». - Το κάνεις όμως! Φύγε. Θέλω να μείνω μόνη. - «Δε θέλω να φύγεις ποτέ. Δε θέλω να χωρίσουμε ποτέ. Εσύ είσαι η γυναίκα μου». - Ναι… : )

Είμαι κλειδωμένη στο σπίτι σου και περιμένω να επιστρέψεις, να μου ανοίξεις, να γυρίσεις το κλειδί. Έχεις πάει σε επαγγελματικό ραντεβού, αφού τηλεφώνησες, πλύθηκες και μου χάιδεψες τα μαλλιά στον φωτεινό μου ύπνο. Σηκώθηκα αμέσως μόλις εξαφανίστηκες και σε βρήκα στην οθόνη

Αφού τελικά ήρθε το νέο έτος και μας βρήκε εν ζωή, θεωρούμε καλό να θυμίσουμε στον Δήμαρχο και τους Δημοτικούς Συμβούλους τις προεκλογικές δεσμεύσεις τους. Ο λόγος είναι η κοινή διαπίστωση πως αρκετοί από αυτούς έχουν ξεχάσει τι έλεγαν και αρνούνται πεισματικά να θυμηθούν.

Ο θλιμμένος Αρλεκίνος είχε την ιδέα να γράψουμε ένα κείμενο/ποίημα/ιστορία μαζί. Έκανε την αρχή. Έγραψε την πρώτη παράγραφο και θα το συνεχίσουμε το “παιχνίδι” αυτό εναλλάξ. Κάθε φορά θα “ανεβάζω” λοιπόν τη συνέχεια, εδώ. Κι εκείνος, στο δικό του blog. Αρλεκίνος: Κοιτάζω

Ανατρέξτε στους συνδέσμους σε αυτήν την ανάρτηση