Έχω μελαγχολήσει. Στη δύση του ηλίου. Έχω θυμηθεί. Στην αστροφεγγιά. Έχω αποκοιμηθεί ερήμην μου. Στην κάπνα.

Υγρή συννεφιά… Θαμπό φως. Φυλακισμένες ηλιαχτίδες. Και κάπου εκεί πίσω, πίσω από τον καπνό και τις στάλες από ήλιο, όλη η ουσία. Τα μυστικά. Η αντίληψη και συναίσθηση. Η blogosfaira έκλεισε σήμερα (4/7) 8 μήνες. Ευχηθείτε, ευχηθείτε μου!!! Πάρε το κλειδί, το τεράστιο, γεμάτ

Γνωρίζατε ότι στη χώρα μας περισσότερα από 200.000 παιδιά καπνίζουν συστηματικά με ότι αυτό συνεπάγεται? Γνωρίζατε ότι το κάπνισμα είναι υπεύθυνο για το 30% όλων των θανάτων ατόμων ηλικίας 35 έως 69 ετών στο δυτικό κόσμο και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου στις πιο παρα

Φίλε και συνάδελφε padrazo, αυτές δεν είναι οι καλύτερες μέρες να το κόψεις το ρημάδι. Έρχονται εξετάσεις και το stressssss είναι συμπιεστικό. Τον φαντάζεσαι τον ευατό σου να περιμένεις τα θέματα χωρίς την ηρεμία που νομίζεις ότι σου δίνει το τσιγάρο; Εγώ το έκοψα πολλά χρό

Απολογισμός ανάδρασης. Κάπνισα δεκαπέντε τσιγάρα τις πρώτες 24 ώρες του «ανένδοτου». Η ερώτηση «Έχεις ανάγκη να καπνίσεις;» βοήθησε. Δεν βοήθησε καθόλου ο καφές και η κρύα σοκολάτα που φώναζαν “Ναι, ναι, το χρειαζόμαστε”. Αυτή η απόλαυση θα κοπεί τελευταία. Μαχαίρι δεν το

λόγω συμπαράστασης στο πένθος καλού φίλου.

τα δεκαοκτώ τσιγαράκια σήμερα.

Απίστευτο! Τρεις ώρες. Τρεις ολόκληρες ώρες. Ναι. Τόσο κράτησε. Αφού νόμιζα ότι στο τέλος απλώς θα ανοίξω το στόμα μου κι αντί για ανάσα θα βγει ένα κατάμαυρο σύννεφο. Νόμιζα ότι απλώς θα εκραγώ. Τρεις ώρες έκλαιγα. Δεν ξέρω αν έχω κλάψει ουδέποτε στη ζωή μου παραπάνω. Ποιο

Παλιά νόμιζα πως μόνο εγώ μπορούσα να δω αυτόν το λευκόγκριζο μουσαμά με τους απύθμενους κρατήρες που καλύπτει την επιφάνεια του φεγγαριού. Απόψε είχε ένα εκπληκτικό, ψυχρό και υγρό ολόγιομο φεγγάρι, πάνω από το κεφάλι μου. Το σκηνικό ήταν σωστό, το ίδιο και οι μετρημένες α

Χάζευα μια φωτογραφία στο Flickr. Ένα παλιό μεταλλικό κουτί καπνού και μια υποσημείωση από το φωτογράφο, ότι η γιαγιά του συνήθιζε να χρησιμοποιεί αυτό το κουτί με έκαναν να χαμογελάσω. photo by Generation X-Ray Τώρα το πως κατέληξα στην Γενισέα της Ξάνθης όπου συγκέντρωνα

Παρατηρώ τη γάτα μου που έχει λιώσει. Σπρώχνει με το πρόσωπό της τα δάχτυλά μου που πληκτρολογούν κι απαιτεί χάδι. Την έχει πιάσει το ναζιάρικό της κι οφείλω να της δώσω σημασία και να ασχοληθώ μαζί της, μέχρι να κατέβει. Χαμογελά με περίσσια ικανοποίηση την ώρα που της τρί

Πάει ο ένας μήνας, έγινε καπνός κι ετοιμάζομαι να ανάψω το επόμενο φιτίλι! Με αφορμή τα 7 χειροπιαστά αλλά κυρίως τα μη χειροπιαστά πράγματα που έχω ανάγκη στη ζωή μου και τα οποία κατέγραψα στα “Χρόνια Πολλά”, προσκαλώ κάποιους ιντερνετικούς φίλους, να κάνουν το ίδιο. Να α

Η blogosfaira μου ένα μήνα μετά. Ίσως ακουστεί κάπως εγωιστικό ή αφελές, αλλά κλείνω έναν ιντερνετικό μήνα ζωής και παρουσίας και θέλω να μου ευχηθώ και γραπτώς “Χρόνια πολλά”. Ε, αφού το ξεκίνησα που το ξεκίνησα αυτό το “παιχνίδι” ας το κάνω σωστά τουλάχιστον. Άλλωστε επί

Το τσιγάρο εξεκίνησα το δειλά, δειλά όπως σχεδόν ούλλοι, τον τζιαιρό της εφηβείας. Είτε για να το παίξω μεγάλος, είτε για να δειχτώ, είτε απλά για να δοκιμάσω επειδή ούλλοι επίνναν. Για πολλούς γενικά λόγους, νομίζω ότι εν γνωστοί σε ούλλους μας. Τζίνος που λαλεί ότι εξεκίν