Νέους κόσμους θέλω μαζί σου να δω να γεννηθούμε στο φως σε κρυσταλλένιο βυθό μαζί σου θέλω να μπω Ο ήλιος βγαίνει μες στο σκοτάδι φωτιά στη ψυχή σου κοίτα με μάτια-ακτίνες θέλω τον κόσμο να δω στην άλλη άκρη κοίτα Είναι κανείς που δεν «είδε» τον εαυτό του σε αυτές τις ε

Σε ενα σοκακι της Λιβαδειας Η παραλια των Ασπρων Σπιτιων Ενας ποδηλατης στη παραλια ****** Στην Αρκιτσα Παντου τον βρισκεις ... Θεα απο το παγκακι Η παραλια Ριζοσπαστης στην παραλια

Κιτριές Νερά σμαραγδένια, βαθυκύανα, ρυτιδωμένα απ’ το αεράκι ή καθρέφτες, παραλίες αγκαλιές θηλυκές, και βράχοι αγέρωχοι αρσενικοί, στις αμμοθίνες θυμάρια και μυρωδάτες λυγαριές, καπαριές να χύνονται απ’ την πέτρα και να αιωρούνται πάνω απ’ το κύμα, βότσαλα λευκόγκριζα

Είμαι ακόμη εδώ. Είμαι καλά. Η χρονιά βγαίνει από πάνω μου σα δέρμα φιδιού. Αργά αλλά όχι επώδυνα. Τελικά, μόνο ο Φόβος προκαλεί πόνο. Και η απώλεια. Τον πρώτο τον ξεπερνάς αν τον κοιτάξεις κατάματα, η δεύτερη σε ξεπερνάει είτε το θες είτε όχι. Το καινούργιο σκαρί είναι

Τελικά με όσους μιλάω από τους φίλους μου δεν θέλει κανείς να “γυρίσει”… Κι όταν λέω να γυρίσει, όλοι έχουν επιστρέψει από διακοπές…Αλλά κανείς δεν θέλει να “γυρίσει” πραγματικά!!! Δεν θέλει να σκεφτεί ούτε τα αδιέξοδα, ούτε τα προβλήματα, ούτε τους πολιτικούς, ούτε τα κόμ

Ο Καραβοστάσης, το λιμάνι της Φολεγάνδρου, δεν είναι η ατραξιόν του νησιού αλλά όποτε βρέθηκα εκεί απόγευμα είχε μια πολύ γλυκιά και χαλαρωτική εικόνα. Να φάτε φρουτοσαλάτα με γιαούρτι και καρύδια στον Ευάγγελο (:-) μπροστά στην παραλία. Τρε μπιεν. Όλο το θέμα βρίσκεται

      Η βραδυά στην ταβέρνα του Σταμάτη ήταν πολύ όμορφη για να μην έχω βάλει μερικά videos. Για κείμενο και φωτογραφίες δείτε στο  http://efhbos.wordpress.com/2008/08/21/diakopes4/     Μαουτχάουζεν : Ο Δραπέτης Χρήστος Χαλικιόπουλος και Μιχάλης Παγκράτης   Ve

Είμαι πίσω, καλό χειμώνα. Φυσικά, δεν πρόκειται να γράψω έκθεση ιδεών με τίτλο "Πώς πέρασα το καλοκαίρι". Ομως μπορώ να συμφωνήσω με εκείνον που είπε ότι "ωραία χώρα η Ελλάδα αλλά έχει πολλούς Ελληνες". Πράγματι, χιλιάδες jeep-sies έχουν εξαπολυθεί σε όλη την επικράτεια ασ

Μετά τις διακοπές όλα είναι πολύ δύσκολα, κυρίως αν στη δουλειά πήζεις χειρότερα από ποτέ. Ήδη σκέφτομαι του χρόνου το καλοκαίρι που θα πάω και λέω να ταράξω το Google Earth. Προς το παρόν χαζεύω τις φωτογραφίες από τις διακοπές... Η χαλάρωση είναι απόλυτα δυνατή σε μια π

Ήμουν στο λιμάνι της Σητείας, περίπου στο σημείο που φαίνεται στη φωτογραφία, πριν από 10 μέρες, όταν αποφάσισα να κάνω αυτό το post. Είχα επηρεαστεί από τον κόλπο της Γέρας και από το τραγούδι που άκουγα. Οι Mercury Rev στο Goddess on a Highway τραγουδούν “And I know it a

Εφτασε και η ωρα να γραψω λιγα λογια και να βαλω μερικες απο τις παρα πολλες φωτογραφιες που τραβηξα απο τις διακοπες μας στην περιοχη Πουλιθρα, κοντα στο Λεωνιδιο Εδω ειναι μια φωτο απο το λιμανακι στο Παραλιο Αστρος. Το σκαφος μας το ειχαμε δανεισει σε ενα φιλο :Ρ Εδ

Ήμουν στο λιμάνι της Σητείας, περίπου στο σημείο που φαίνεται στη φωτογραφία, πριν από 10 μέρες, όταν αποφάσισα να κάνω αυτό το post. Είχα επηρεαστεί από τον κόλπο της Γέρας και από το τραγούδι που άκουγα. Οι Mercury Rev στο Goddess on a Highway τραγουδούν “And I know it a

Μεσημέρι Σαββάτου, Κοκκώνι Κορινθίας. Αστείο όνομα, σε όσους το λέω γελάνε, και ρωτάνε χαμογελαστοί “Καλά, πού είναι αυτό;”. Πάω να τα μαζέψω, και λέω “Έλα ρε, δεν το ξέρεις; Στο Βραχάτι δίπλα είναι!” σαν να έχουν οι άλλοι άδικο που δεν το ξέρουν, και όχι αυτό που είναι τε

Μαδάω νωχελικά το μυαλό μου και παλαντζάρω μεταξύ του «είμαι εδώ» και του «λείπω»! Προσπαθώ να αγγίξω τα πλήκτρα των δαχτύλων μου κι όμως γλιστρούν τόσο φυσικά, που υπνωτίζομαι και προχωρώ παρακάτω. Και να μιλήσω δε θέλω, να φανταστείς. Να αρθρώσω την ακουστική μου. Προτιμώ

Και παραπέρα. Αλλά τις διακοπές μας μια φορά, τις φτάσαμε. Τις πετάξαμε στην αιώρα, καβαλήσαμε κι εμείς το θαλασσινό το δίχτυ και ψαρέψαμε κύματα και βυθούς, ηλιοβασιλέματα στο πουθενά και λευκά βράχια, λαξεμένα από νερό και ουρανό. Λίγο φύγαμε. Ελάχιστα, για την ακρίβεια.

Το καλοκαίρι είναι για όλους μια περίοδος ανάπαυσης, ξεγνοιασιάς και χαλάρωσης. Ειδικά, όμως, το γυναικείο φύλο που συχνά αποκαλείται, μάλλον ατυχώς, ασθενές, απειλείται από ορισμένους κρυφούς κινδύνους, που μπορούν να αναστατώσουν ή και να ανατρέψουν κάθε φιλόδοξο πρόγραμ

Βουτάω στο γαλάζιο, κρατάω την ανάσα μου για 5, 10, 15 μέτρα, όριο. Το τσιγάρο έχει προκαλέσει την ζημιά του, δεν μπορώ να πάω πιο μακριά. Μπουκώνω, αναδύομαι. Σκουπίζω με τα χέρια το νερό από το πρόσωπο μου, φοράω το μαγιό μου αλλά αισθάνομαι γυμνή και ελαφριά, όπως παλιά.

Η επίσκεψη πλέον, σε πολλά από τα μπλογκ που διαβάζω, έχει καταλήξει να είναι Ποιος Θέλει να Γίνει Εκατομυριούχος. Κάποιοι έχουν πάει διακοπές, άλλοι το έχουν κλείσει (λουκέτο) και άλλων λόγω καλοκαιριού, υπολειτουργεί. Να πάρω το 50-50;

Στα ηχεία: Eric Clapton and Dire Straits - Wonderful tonight Καλημέρα παντού. Είναι νύχτα Δευτέρας προς Τρίτη, είμαι στην άδεια Αθήνα και πίνω το ποτό μου σπίτι μόνος μου. Και ακούω μουσική. “Και τι μας νοιάζει εμάς;” θα μου πείτε. Σας νοιάζει, επειδή διαβάζετε ένα ταξιδιά

Τι απαίσια μέρα… Χειμωνιάτικη τελείως. Ούτε καν φθινοπωρινή. Κι εγώ, κλασικά εικονογραφημένα, έξω. Πάνω στη μηχανή. Στα φώτα της Αττικής, του The Mall, της Ηλιούπολης, του Βύρωνα. Πήγα παντού. Πήγα και σήμερα. Ανώμαλη πρέπει να είμαι. Κάπου στην Κηφισίας είδα και την πορεία

«Πίστεψε σε παρακαλώ πως έρχονται επιτέλους για εμάς τα καλύτερα… Γιατί μ’αγαπάς και σ’αγαπώ. Και καμιά φορά ΑΥΤΟ είναι αρκετό». Έχω φορτώσει στο Μιντιακό Πίθηκο το «The king for a thousand years», the king for a million dreams των Helloween κι αφήνω να μου βγει κάθε πρίμα

Πίνουμε τον πρωινό-μεσημεριανό μας καφέ και ετοιμαζόμαστε να πάμε για μπάνιο. Όχι, ολυμπιακούς αγώνες δεν θα παρακολουθήσω, έχω πολύ καλύτερα πράγματα να κάνω από το να ενισχύσω τους σπόνσορες της απάτης. Κατάφεραν να μετατρέψουν το όνειρο σε εφιάλτη. Δεν ξεκίνησαν οι αγώνε

Συνέβη στις Διακοπές μου. Εκει που αμέριμνος ρούφαγα κόφφι κρύο και τσιγαρούμπος τι να δω ; Ενας τύπος πενηντάρης στη μέση και μια παρέα απο νεαρές όμορφες κοπέλλες γύρω του να τον πειράζουν να ανεβαίνουν επάνω του, να κάνουν χαβαλέ. Φταίω εγω να ζηλέψω ; Ολες με μικρό μαγ

Κάναμε ντους μαζί. Δεν ήταν προγραμματισμένο και σίγουρα δεν ήταν και το καλύτερό σου. Τόσο καιρό το λέμε. Μα σπίτι σου, το δωμάτιο του μπάνιου είναι τόσο μικρό και η μπανιέρα τόσο στενή που, ίσα που χωρά ένας άνθρωπος εκεί μέσα. Ο θεός του έρωτα τρύπωσε σήμερα μες τον πόλε

Δε φτάνει το δίσεκτο, τα απανωτά χτυπήματα της μοίρας, η έναρξη των ολυμπιακών αγώνων στην άτιμη Κίνα, το ότι ο Αλεξάντερ Σολζενίτσιν πέθανε κι εγώ ψάχνω να βρώ το "Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ" κάτι χρόνια για να το διαβάσω, έρχονται τα πράγματα μερικές φορές έτσι που σου κολλάνε