Κι ενώ είμαι σε μια από τις πιο ταπεινωτικές στάσεις που μπορεί να έχει (θηλυκός) άνθρωπος-με τα χιλιάδες χρυσοχαρτάκια για τις ανταύγειες στο κεφάλι, τα βλέπω στο ράφι δίπλα μου. Ψάχνω εδώ και μέρες κάτι σαν αναλογικό χρονόμετρο, προκειμένου ο Ρίκος να πίνει πιο γρήγορα

Έτσι, "κλέφτης" απ΄το γραφείο έκανα μερικές βολτίτσες χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτ΄άλλο... Ούτε ένα τόσο δα σχολιάκι, ούτε μιά τόση δά αναρτησούλα... Κι ένα πρωί - ναι ήταν πρωί το θυμάμαι σαν νά΄ναι τώρα - μπήκα στην ζουζούνα κι είδα το γλυκό της ζωής μου... Αυτό Άρχισαν ν

Αμφότεροι με περιβολή τρόφιμων γηροκομείου (πιτζαμάκια, κάλτσες κι από πάνω πέδιλα ή σαγιονάρες). Έκαστος με το προσφιλές πετ, ο μεγάλος γάτες ο μικρός σκουλήκι. Κάποτε ο Ρίκος πλησιάζει τις γάτες. H Τεμπλ (πιστεύω πως η ώρα που κάποιος οξύθυμος αναγνώστης θα με σιχτιρ

Δεν έχω κάτι ενάντια στα εγκαίνια και στα κεράσματα που κάποιος κάνει όταν ανοίγει ένα κατάστημα. Αντιθέτως. Αλλά αυτό που έχει γίνει τελευταία με το Saturn και το Electro World το θεωρώ κακό. Ο κόσμος πηγαίνει από τις 4 (!!) το πρωί και περιμένει. Όταν ανοίγουν, γίνεται τ

Αυτό το εκτόπλασμα στην πρώτη φωτογραφία έφερε ο Ρίκος σπίτι μετά την επίσκεψη στο μουσείου «Σίτου και Άρτου» που πήγε με το σχολείο (ποδίτσα απαραίτητη, έλεγε το σημείωμα). Θα μπορούσα να πω ότι με την ίδια ζύμη έφτιαξα αυτά τα εξίσου εκτρωματικά στην όψη σταφιδόψωμα, κ

Πολλές φορές έχω βρεθεί στην δυσάρεστη θέση να με κυνηγάνε για το αίμα και τα έντερα μου. Για ώρες προσπαθώ να βρω ποιος ξεκίνησε την φήμη ότι θα γίνω καλός πατσάς και κοκορετσάκι. Οι χαμένες μάχες είναι η αγαπημένες μου. «Κανένας δεν θα σε κατηγορήσει για τίποτα αν χάσει

Γράφω τη θέση, γράφει την αντίθεση, ευελπιστούμε στη σύνθεση (μ αυτή την εισαγωγή, με ένα ωραίο μουσικό χαλί και μια φωνή όλο υπόσχεση ξεκινάει το σημερινό ποστ). Το πρόγραμμα του Ρίκου το ΄χω αναρτήσει παλιά, άντε στελέχη πολυεθνικών να το συναγωνίζονται σε πίεση και πυκ

Σχεδόν τα ίδια με τα iPhone-specific προγράμματα της Vodafone, με κάποια MB παραπάνω. Πηγή: myphone.gr Εγώ τα έλεγα ότι λόγω iPhone αναγκάζονται όλοι να συμμορφωθούν. Μικρά βήματα, σιγά-σιγά...

Κλυδωνιζομαι σαν καρυδοτσουφλο .. ερμαιο της τρικυμιας .. μου ανακοινωσε ο πατηρ Ιωαννης που σας ειχα περιγραψει παλιοτερα, με ενα απελπισμενο υφος ακουμπωντας στην κασα της πορτας του γραφειου μου. Δ. Τι επαθες βρε Γιαννη; (τον ρωτησα και συγχρονως αναρωτηθηκα τι τον επ

Πεταχτήκαμε σήμερα μέχρι το σχολείο να δούμε τη δασκάλα, πώς τα πάει με το Ρίκο, τους συμμαθητές του, το πρόγραμμα που ακολουθούν. Όλα φαίνονται να βαίνουν καλώς, ο μικρός είναι σαφώς λιγότερο επιθετικός-και φαντάζομαι μόλις τους πάμε και τους οπτικούς κανόνες του θα στρώσ

Άκουσα σήμερα στο τελευταίο αγγλόφωνο podcast του Sveriges Radio ότι ο SL, ο οργανισμός συγκοινωνιών της Στοκχόλμης, ετοιμάζεται να προσθέσει και πλωτά μέσα στο δίκτυο του. Μια πόλη 2 εκατομμυρίων με ένα πολύ καλό συγκοινωνιακό δίκτυο (αστικά, μετρό, προαστιακός) και πολύ

Πολλές φορές σε αυτό το ιστολόγιο έχουμε ασχοληθεί με τις λεγόμενες "μικρές ειδήσεις" πίσω από τα φώτα της κάμερας και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, που όμως δείχνουν ξεκάθαρα την αλλοπρόσαλλη εικόνα της Ελλάδας του 2008! Η σημερινή όμως - αυτή που άκουσα στο πρωινάδικο

Κάτι μέρες σαν τη σημερινή που έχω κοιμηθεί μεσάνυχτα φτιάχνοντας καρτούλες, μαγειρεύοντας και μαζεύοντας ρούχα και μπίλιες, έχω σηκωθεί από τις 6 και θα γυρίσω σπίτι 5 παρά, για μια παρτίδα από τα ίδια, προσπαθώ να θυμάμαι ότι άλλοι έχουν πιο βαρύ πρόγραμμα. (Και κυριολεκ

Slow day... ας ποστάρουμε κάτι άσχετο να περάσει η ώρα... :D Alcatel One Touch Easy Το πρώτο μου κινητό. Το παρέλαβα στα χέρια μου κάπου το 1999, αφού είχε εκπληρώσει την θητεία του στα χέρια του πατέρα. Δύο γραμμές κειμένου, φυσικά ασπρόμαυρο. Καμία μορφή επικοινωνίας μ

Κυριολεκτικα αγαπημενοι μου φιλοι.  Απο σημερα και στο εξης θα μπορω να ενημερωνομαι ανα πασα στιγμη που .. ποτε.. πως.. ποιος και τι!  Το Δεσποιναριον αποφασισε προχθες να ενημερωθει τεχνολογικα,  και απεκτησε το πρωτο του iPhone.  Το οποιον δεν ειναι ενα απλ

Διάβασα ένα πολύ καλό post που μου έστειλε ένας φίλος μου από τον στρατό. Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που γράφει ο blogger και θα ήθελα αφού σας στείλω κατευθείαν στο Vooda! να αναδημοσιεύσω το κείμενο και να προτείνω ανεπιφύλακτο διάλογο και μια επίσκεψη βέβαια στο εν λό

Τη βδομάδα που πέρασε συνέβησαν αρκετά που λίγο θέλουν να μας απο-τρελάνουν. Αναφέρομαι στα εκκλησιαστικο-μεσητικά (άντε να χωρίσουμε με την εκκλησία να ξέρουμε τι μας γίνεται),  στους βουλευτές που είναι κατώτεροι των προσδοκιών μας,  στις κρατικοποιήσεις αλά US (άλλο κι

Ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος ξεκίνησε και είναι χημικός. Η (άρτι προσληφθείσα) καθαρίστρια παρήγγειλε όλα αυτά και είπα να πειραματιστώ, που είχα μείνει στο πράσινο σαπούνι η αδαής (και τεμπέλα). Ε λοιπόν, αυτό το μωβ πράγμα σε πρώτο πλάνο είναι πολύ εθιστικό, ίσως στις αναθ

Χτες ηταν εδω στο Ντι Σι μια ζηλευτη μερα.  Οι θερμοκρασιες εχουν πεσει αρκετα μεσα σε μια βδομαδα, κι ετσι ενω το περασμενο Σαββατο ειχε χτυπησει κατι ρεκορ θερμοκρασιες 36 βαθμων,   το πρωι ξυπνησαμε με δροσουλα μετα βιας κατα το μεσημε

Οι Τζεντάι με τα φωτόσπαθα, κάνουν πόζες στην πρώτη φωτογραφία και ζαρώνουν σαν τυφλωμένα ποντίκια με την εισβολή της μητέρας-Νταρθ Βέιντερ στη δεύτερη. Μιλώντας χτες με το Βαγγέλη, μου είπε πόσο τρέντυ είναι αυτά τα φωτάκια-glow sticks και στις κατασκηνώσεις με αυτιστικά

που ξεπλένει τους δρόμους και λυτρώνει τις ψυχές των ανθρώπων. Έφτασαν οι καλύτερες μέρες του χρόνου, που μυρίζει κρύο, νερό, ζεστά σκεπάσματα, αχνιστά φλιντάνια καφέ, νυσταγμένα μελαγχολικά πρωινά αλλά και σχολικές αναμνήσεις. Περπατάω στο δρόμο, τυλίγομαι καλά με τη ζ

Εδώ και μέρες μετράμε αντίστροφα τη μέρα που θα πάμε για κρεατάκια-αμυγδαλές. Ο αλγόριθμος πήγαινε ως εξής: «Θα κοιμηθούμε x φορές στην Αθήνα, ψ φορές στην Ερέτρια, θα πάμε στο νοσοκομείο, θα πονάει λίγο ο λαιμός μετά, αλλά εκεί θα πάρουμε φωτάκια». Όπου φωτάκια αυτά της

Από το καλοκαίρι κι έπειτα του Ρίκου του κόλλησαν οι απορίες τι πάει πού. Όπως κάθεται και βλέπει το νερό που στροβιλίζεται στην τρύπα του μπάνιου πρέπει να απαγγέλουμε εκ περιτροπής: «Πού πάει το νερό? Στην τρύπα, στο σωλήνα, στην αποχέτευση, στη θάλασσα». Τρώμε: «πού πάε

(Στη βεράντα) -Πως το πες αυτό; -Ποιο; -Αυτό το τελευταίο που είπες τώρα. -Ε, τι; -Ε, ξανά πες το. -Α, δεν μπορώ. -Γιατί; -Έτσι. -Καλά. -Ε, τι καλά δεν θα επιμείνεις; -Όχι; -Γιατί; -Για να μην παίρνεις αέρα. -ΤΙΙΙΙ; -Αυτό που άκουσες. -Ε, τότε και εγώ δεν το λέω ποτέ. -Τ

Θόδωρος μετά την πρώτη μέρα, σε απάντηση της κλασικής ερώτησης των νέων της ημέρας- «πώς πήγε το σχολείο?» Ρίκος:«Έγραψα τη μπλούζα από ένα παιδάκι» Δεύτερη μέρα: «Χτύπησα ένα παιδάκι» Αν κρίνω από το πώς κλιμακώνεται, σήμερα είναι η μέρα του: «Σκότωσα και έγδαρα το σκαλπ