Κάτω από τον κραυγαλέο τίτλο, που μπορεί και να μην είναι και τόσο απίθανος, γράφω μερικές σκέψεις που έρχονται και φεύγουν και ξανάρχονται στο νου μου από το 1993-94 περίπου. Από τότε που οι τραπεζίτες παρακαλούσαν καλούς πελάτες τους να ζητούν (και να λαβαίνουν) δάνεια.

Σήμερα ξύπνησα πολύ μαλακά, σε ένα μαλακό στρωματάκι, τυλιγμένη σε γαλάζια σατινέ σεντονάκια, με το παπλωματάκι το γαλάζιο να σετάρει με τις γαλάζιες μαξιλαροθήκες των πουπουλένιων μαξιλαριών. - Πού βρίσκομαι; Μα πού να βρίσκομαι τάχα; Αναρωτήθηκα από μέσα μου, μην ακούσ

Σας παραδίδω, δίχως πόνο ψυχής, ένα ακόμη από τα δήθεν παραμύθια μου: Μερικές ιστορίες γίνονται θρύλοι. Μερικές δεισιδαιμονίες γίνονται πιστεύω. Κάποιοι θρύλοι και κάποια πιστεύω δεν πεθαίνουν ποτέ. Ένα χωριό όπου η φτώχεια είναι τρόπος ζωής. Σπίτια κτισμένα από ξύλα και

20 χρόνια μετά Τηλεμεταφέρθηκε. Όχι σε άλλη εποχή, αυτό το είχε κάνει εντωμεταξύ ο Χρόνος. Δύο δεκαετίες μοναξιάς. Μα κι αυτή ένα συναίσθημα είναι, δεν τη βίωσε. Τηλεμεταφέρθηκε στον γειτονικό Θόλο. Η Συσκευή Τηλεμεταφοράς σε αποδομούσε στο ένα σημείο και σε αναδομούσε χ

Για το Partον 1 εδώ -Στα ΚΤΕΛ Τεχεράνης έχουμε μπει? έκανε ο Mahler τη στιγμή που ο Equil τού έδειχνε στην οθόνη του πούλμαν τον Ιωάννη τον Πρόδρομο να προφητεύει ότι με την άφιξη του Μεσσία "θα ισιώσουν οι δρόμοι"! Προφανώς ο J C Superstar δεν έχει ακόμη περάσει από Ελλ

"Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν. Η Αγ

Απόψε θα σας πω μια ιστορία. Όχι δεν αναφέρομαι σε αυτή δίπλα, αλλά σε μιαν αληθινή όσο και σουρρεάλ ιστοριούλα. Ως γνωστόν, έχω συνηθίσει στα σουρεάλ (δες εδώ κι εδώ). Ναι, η ιστοριούλα είναι ερωτικής φύσεως παλιό-κοτσοblogε και με έχει βάλει σε ένα δίλημμα. Και θα ήθελα

- Πόση αλήθεια αντέχεις; τον ρώτησε ο Άλλος κοιτάζοντας με μιαν αυθάδεια, βουλιμία καλύτερα, στα μάτια. Εκείνος σάστισε. Προαισθανόταν αυτό που θα επακολουθούσε. Όσο κι αν νόμιζε ότι έπρεπε να πισωπατήσει, εντέλει να λιποτακτήσει από αυτό που ερχόταν, δεν είχε τη δύναμη.

... να μάθω μια μέρα ποιο είναι το όνειρό μου. Στη γειτονιά των ονείρων. Αντί Παραβολής Κυριακής Σαββατοκύριακο. Η φοιτητοπαρέα ντύθηκε, στολίστηκε και βγήκε. Ο κόσμος την περίμενε, η ζωή, η νύχτα. Ο μελλοντικός διπλωμάτης, η μελλοντική φιλόλογος, η μελλοντική οικονομολ

Τις τελευταίες μέρες παίρνω αρκετά μέηλ σας. Και πάνω που ήθελα να γράψω για τις διακοπές ρεύματος, για τον απεργιακό κλοιό που σφίγγει τη χώρα, μαζί με τη βρώμα από τα σκουπίδια και τους ρύπους από το πρωτοφανές κυκλοφοριακό κομφούζιο, για το γάμο ομοφυλοφίλων, κάπου να

Έτος 2033 Τι θα ανακαλύψει ένας 30χρονος ερευνητής όταν θα καταφύγει στη μέθοδο του υπνωτισμού για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα ύπνου από τα οποία υποφέρει; Ποια πύλη κρατάει μυστική και τη δικιά του προέλευση; Τι πραγματικά είδε ο πρώτος (και τελευταίος) αστροναύτης πο

Δε ξέρω για εσάς Εγώ αρνούμαι να μεγαλώσω και μου αρέσουν ακόμα τα παραμύθια! Το τελευταίο διάστημα, όσες φορές τα πετυχαίνω, ακούω τα παραμύθια του Ράδιο Θεσσαλονίκη μέσω internet. Δηλαδή όχι ακριβώς του Ράδιο Θεσσαλονίκη. Είναι τα παραμύθια των ακροατών του ραδιοφώνου, πα

Μια φορα κι εναν καιρο, υπηρχε ενα καλο παιδακι που το λεγανε Αντωνη και ηταν πολυ φτωχο. Για τουτο ειχε παρει επιδοτηση απο τον Οαεδ, ενα καλο κυριο που βοηθουσε τους ανεργους, ωστε να στησει μια δουλιτσα να βγαζει τιμια το ψωμακι του. Εστησε τη δουλεια του ο Αντωνης,

- Γιατι κανει κρυο παιδι μου. - Και γιατι κανει κρυο; - Γιατι ειναι Χειμωνας παιδι μου. - Και γιατι ειναι Χειμωνας; - Επειδη ειναι η σειρα του παιδι μου. - Τι θα πει "ειναι η σειρα του"; - Θα πει οτι σε λιγο θα ερθει παλι η Ανοιξη παιδι μου. - Και τι ειναι η Ανοιξη μπαμπ

..μια φορα ηταν μια μικρη σταγονα -μια σταγονιτσα- που την απορροφουσαν τα ξυλα της στεγης οταν εβρεχε, αλλα βρεξε βρεξε (εβρεχε συχνα στη χωρα βλεπετε) κοντα στη σταγονιτσα ηρθαν κι αλλες πολλες σταγονες μικρες κι εκεινες, που μεγαλωναν σιγα σιγα και φουσκωναν κολλωντας

Μια φορα, στη γειτονια του Κολονακιου, σε ενα διοροφο με αυλη, ζουσε ο κ. Μακης, που ηταν αρχιτεκτονας της μοδας εκεινη την εποχη αναμεσα στον Α και το Β Πολεμο. Ο κ. Μακης αγαπουσε πολυ τα σκυλια του και τη δουλεια του. Τον κ. Μακη τον αγαπουσε μια Ελενη, κορη καλης οικογ

Ολα είναι χύμα εδώ μέσα, αντιπροσωπευτικά του χάους. Ολα ανακατεύονται με χάρη κι ένα μάτι -στο βάθος βάθος της γαβάθος!- κοιτάζει λαίμαργα. Τι κοιτάζει; Ισως τον ήλιο, ίσως το σκοτάδι που το καταπίνει, ποιος ξέρει; Ανάλογα με τη στιγμή και την όρεξη. Μπορεί να βλέπει εμένα

Μπηκε στο Καταστημα Κοινωνικης Υγιεινης. Ειχε δυσκολευτει πολυ να παρει αυτη την αποφαση, σημερα ομως το πραγμα ειχε φτασει στο απροχωρητο. «Εχετε καρτελα;» τον ρωτησαν. «Οχι» απαντησε. «Γιατι;» ρωτησε μια ξερακιανη πισω απο το γκισε. «Επειδη δεν χρειαστηκα μεχρι τωρα τις

Μια φορα, ειχα καπου εκατον εικοσι νοματους στη δουλεψη μου, να κανουν ο,τι διαταζα -ο,τι λεγαν τα σχεδια δηλαδη. Σε αυτους δε λογαριαζω τους συναδελφους μηχανικους κι εργοδηγους, ουτε το λογιστη και τη γραμματεα, ουτε και τους αυτονομους υπεργολαβους -υδραυλικο, ηλεκτρολο

Πρώτη μέρα στο σχολείο. Πρώτη Δημοτικού. Η δασκάλα λέει στα παιδιά να ζωγραφίσουν τη βροχούλα στο τετράδιο και δίνει ένα παράδειγμα στον πίνακα. Γράφει το κεφαλαίο γιώτα, αλλά αυτό δεν το ξέρω. Ετσι, ζωγραφίζω μια βροχούλα δικής μου έμπνευσης! Τώρα, το έχω μάθει καλά το κε

Οταν το Ψάρι έβγαλε φτερά κι έμαθε να πετάει, το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να εξερευνήσει τα απροσπέλαστα τοπία των σκέψεων. Ετσι, περνώντας πάνω από την περιοχή των ασυνείδητων παγετώνων, ξάφρισε μια κατσαρόλα όπου οι παγετώνες έβραζαν κρέας αχνιστό -των Αντιπάλων. Νοστι

Ο Ποιητής τίναξε ανάλαφρα την πλούσια χαίτη του και,αφήνοντας ένα σαρκαστικό χλιμίντρισμα μαζί με μια οσμηρή πορδή, χάθηκε καλπάζοντας στα χωράφια των συνειρμών, αφού προηγουμένως είχε προλάβει να δοκιμάσει την πειθώ της δεξιάς οπλής του στα κενά κρανία των θαυμαστών του. Ο

b)human hunting in Greece 1. The letter (This is not my country)" 2. Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες: "Γράμμα από τον Καταυλισμό" (Chios News)" 3. Οι ορφανοί της Χίου (Sraosha-Rakasha)" 4. Camp in Chios (x-psilikatzoy)" 5. Διπλά μέτρα και σταθμά στις σύγχρονες επικλίσ

Οδηγέ! άνοιξε τη πόρτα, υπάρχει μια θέση για Τακλαμακάν. Ενας ακόμα και κλείσαμε! Κόσμος πάει κι έρχεται στο ψηφιακό χάος, χαβαλεδιάζει ή εργάζεται σοβαρά, πάντως ψάχνει: στο καλύτερο "ψαχτήρι", στο Google φυσικά. Κόσμος απλός και κόσμος σημαντικός. Κόσμος καθισμένος σε κ

Λένε ότι γλιτώνεις μια και καλή από αυτό το φόβο, όταν τον νοιώσεις πολύ κοντά σου, όταν αγγίξει το πετσί σου, όταν δεις το Χάρο με τα μάτια σου -λένε. Κρίνοντας εξ ιδίων -από πού αλλού να κρίνω;- λέω ότι αυτό είναι αλήθεια. Ισως για τούτο να βλέπω αφυψηλού μερικά πράγματ