Yπάρχει μια σειρά χιλιοειπωμένων κλισέ , καλοχτισμένων – υποτίθεται- γύρω από μέρες σαν κι αυτήν σε συνδυασμό με το boy meets girl. Ξέρετε δα, καναπέδες,  κρύο, δύο, παπλώματα, μουσικές, αρώματα, κεριά, αλκοόλ, φρου φρου. Και μπόλικο σεξ, δεν πα να κουνιέται η οικοδομή συθέ

Τώρα που το ξανασκέφτομαι , ποτέ δεν θυμάμαι να την έχω δει με κόκκινα. Εκτός από τα σωθικά της. Που συνήθισε να τα βγάζει έξω και να τα ξαναδιπλώνει μέσα της, χρόνια τώρα. Ένα ζευγάρι κόκκινες γόβες (όταν είπε “για τα μάτια σου, μόνο”) δεν μετράνε. Μόνο σε φωτογραφία υπάρχ

Τι μπορείς να κάνεις μέσα σε ένα λεπτό και τριανταέξη δευτερόλεπτα ;   Να μην απαντήσεις σε ένα τηλέφωνο που χτυπά με επιμονή αλλά μάταια. Όποιος κι αν ήταν θα ξαναπάρει αν είναι ανάγκη ή αν σε θέλει περισσότερο απ’ το “εγώ” του.   Να στείλεις ένα sms τελειώνοντας κάτι που

Μόλις είχα ανάψει το ενδέκατο καλύτερο τσιγάρο στον κόσμο (αυτό που έμεινε σβηστό στο πακέτο, περιμένοντας χειρότερες μέρες) όταν χτύπησε το τηλέφωνο.     Μοίρη γεια. Ο Μοίρης δεν μένει πια εδώ, απάντησα.Ούτε καν κινητό είχε ποτέ του.Ούτε ταυτότητα.Πες το σε μένα. Μου είναι

Μισό μέτρο πίσω από την ταμειακή μηχανή , στο μεγαλομπακάλικο. Προηγείται γυναίκα αγνώστου ηλικίας και-παρολίγον-αγνώστου φύλου, μόνον εκ της φούστας συμπέρανα ασφαλώς πως δεν ανήκει στην συνομοταξία μου. Καταγωγή γνωστή (με κάποιον μάλωνε στο κινητό όσο περίμενε μπροστά μο

Ταξιδεύω. Πεντακόσια χιλιόμετρα, σιγά την απόσταση. Προσπαθώ να γεφυρώσω ένα χάσμα τριάντα εκατοστών, ίσως μια ιδέα λιγότερο, ίσως μια σταλιά περισσότερο. Ένα εκατομμύριο δάχτυλα πριν απ τα δικά μου έγραψαν πως είναι δυσκολότερο να γεφυρώσεις μισή πιθαμή παρά τους δυό πόλου

«Κανένας μέσα σ’ αυτό το τεράστιο πλήθος δεν ξέρει τι έκανες εσύ στα πόδια μου» * Αυτή : Θα μπορούσα να το ‘χα πει κι εγώ αν δεν ήμουν αυτή που είναι πεσμένη καταγής, οπότε τι εμπειρίες αφ’ υψηλού να ‘χω να διηγηθώ ; Αυτός : Θα μπορούσα να το ‘χα πει κι εγώ αν δεν ήμουν αυτ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε Σάββατο, 25 Οκτώβριος 2008 στις 7:00 μ.μ. στην κατηγορία ιστορίες βγαλμένες απ το στομάχι της ζωής. Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια χρησιμοποιώντας το RSS 2.0 feed Μπορείς να αφήσεις ένα σχόλιο, ή trackback από το δικό σου site.

14 10 2008 το (πολύ) μακρύ τούνελ δημοσιευμένο από τον : kkmoiris στην κατηγορία collateral damage, βαριά πολιτικοποιημένα, ιστορίες βγαλμένες απ το στομάχι της ζωής, κραχ ! Φρονώ πως το τούνελ της ύφεσης είναι πολύ μακρύ. Τόσο μακρύ που και του Τζον Χολμς (†) με του

κι έτσι απλά διαλύονται οι σχέσεις. για ένα τηλέφωνο ανοιχτό, για μια μανούλα (οι υποψήφιες ή μέλλουσες μανάδες ας ψάξουν για το βιβλίο “μα θέλω μόνο το καλό σου” - θα σώσουν τη ζωή των παιδιών τους) [γαμώ ο dj shadow]

Από την απέναντι πλευρά της μπάρας με κοιτούσε λάγνα και επίμονα μέσα στα μάτια τη μέρα που είχα βγάλει κριθαράκι (ψιλό, φούρνου) στο καλό μου μάτι – το δεξί- και αδυνατούσα να ανταποκριθώ στο ερωτικό της,υποθέτω, κάλεσμα. Όσο καταλάβαινε πως το μάτι δεν κλείνει, τόσο έπαιζ