Η τοπική μας εορτή είναι ο εορτασμός του Ολοκαυτώματος Αρκαδίου. Πέρασαν 142 χρόνια από τότε. Κάθε χρόνο γίνεται παρέλαση (για μένα πιο επίσημη από τις άλλες). Όταν είμαστε παιδιά ήταν η χαρά μας αφού δεν κάναμε σχολείο. Από το Αρκάδι σάς είχα δείξει φωτογραφίες πριν από κ

1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες. 2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία. 3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει

από το σπίτι όταν μεγαλώσουν. Γενικός κανόνας της ζωής. Μέχρι τώρα δεν μ άγγιζε αυτό. Τα είχα δίπλα μου, γερά κι ευτυχισμένα. Τώρα τελευταία αρχίζω να αισθάνομαι ότι το φευγιό τους είναι πολύ κοντά. Ο μεγάλος ετοιμάζεται για Πανεπιστήμιο κι ο μικρός είναι στην Α Λυκείου. Θέ

Εξάρχειο, ήλιος, μόνη για καφέ στην πλατεία! Μόλις πέρασε ένα ροζ κοριτσάκι με μαλλιά συντριβάνι στην κορυφή του κεφαλιού, δεξιά κι αριστερά ακούγονται φωνές σε διάφορες γλώσσες. Στις πλάκες της πλατείας ο ήλιος τυφλώνει. Έχω αφεθεί σε μια μη συγκεντρωμένη ματιά του κόσμο

Παρασκευή, 12 Σεπτέμβριος 2008 Μα ποια είναι, ποια είναι... Βουαλά ένα σπάνιο εύρημα από τις ανασκαφές της θείας Πασταφλώρας στο διαδίκτυο. Η συμπαθής κυρία της φωτογραφίας μαζί με την έξαλλη παρέα της (με τις εξίσου εξωφρενικές κομμώσεις και το λουδοβίκειο στάιλινγκ) υπή

Θα σας πω μια ιστορία. Εμπείρια μάλλον. Εξωσωματική. Για τότε που γυρνούσα ό,τι ώρα ήθελα και έπινα όσο άντεχα κι άγκυρες δεν είχα. Τώρα φυσικά έχω ρίξει άγκυρα μεγατόνων και παίζω σε άλλο ταμπλό, επίπεδο, παιχνίδι κ.λπ. [σας είπα πως είμαι τρελαμένη με τον Τρομερό Υιό μο

Ο Αβραάμ ήταν "θρανίο" μου σε όλο το Λύκειο. Είχαμε καθίσει στο ίδιο θρανίο και στη Β Γυμνασίου, για μια περίοδο κι είχαμε αποφασίσει ότι ταίριαζαν τα τσανάκια μας. Έξυπνοι, αλλά όχι εξυπνάκηδες, κολλούσαμε τους καθηγητές που μας κολλούσαν κι αφήναμε τους άλλους στην ησυχί

Passengers are kindly requested to mind the gap between their ears. Που πάει να πει,

...πρίν δεκαπέντε χρόνια. Δεν υπήρχαν τόσα μαγαζιά, μπορούσες ακόμα να βρεις μια γωνιά στην παραλία να κάτσεις. Είχε πανσέληνο και με πήγε βόλτα νυχτερινή να με κεράσει όνειρο. Ψάθα και πετσέτα, ραδιοφωνάκι, κρασί παγωμένο λευκό και κρυστάλλινα κολωνάτα ποτήρια. Έστρωσε τ

Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση σε αυτά τα reunion type-of-events, είναι το πόσο γνώριμες (και χαμογελαστές) είναι οι φατσούλες στο πλήθος ... Ο γάμος είπαμε έγινε στην σωστή πλευρά της Λεβεντογέννας. Αποτέλεσμα;;; είχε πλήθος παρόμοιο με αυτό των προεκλογικών συγκεντρώσ

Οπως είπαμε κι στα " Λαογραφικά μας σημειώματα ", ο Ιούνιος λέγεται , απ το λαό μας και " θεριστής " και γιά να ..ακριβο..λογήσουμε " θερστής η...θιρστης ", γιατί μέσα στον μήνα αυτό γίνεται το θέρισμα , ο θέρος των σταροκρίθαρων, θα μου πείτε που βρεθήκαν αυτά στον τ

View Upload your own

Απάντηση στην πρόσκληση του 6ου Λυκείου Καλλιθέας για το περιβάλλον Το 6ο Λύκειο Καλλιθέας προσκάλεσε όλους να συμμετέχουν σε μια εβδομάδα περιβάλλοντος με σχετικές αναρτήσεις. Έτσι κι αλλιώς, όμως, εγώ είχα ζηλέψει την δική τους αναφορά στις "10 πληγές του πλανήτη" με απ

Καλοκαίρι στον Καϊάφα. Αμμόλοφοι, δάσος, θάλασσα. Μέναμε σε σκηνή από αυτές τις παλιές με τον μεταλλικό σκελετό. Ο μπαμπάς ξεκίναγε να την στήνει μόλις φτάναμε, συνήθως απομεσήμερο, να προλάβει τη νύχτα. Σπάνιο να στηθεί η σκηνή χωρίς να γδυθεί η Παναγία και ο Χριστός κάμ

Ήταν τέλος Άνοιξης, ο καιρός ζεστός. Είχες πει «Αν τα καταφέρω θα περάσω». Σε κέρασα τυριά και λευκό κρασί, ψωμί πολύσπορο, κρύα σπανακοτυρόπιττα και ντομάτα σαλάτα. Κάτσαμε στις κίτρινες πάνινες καρέκλες. Τα μάτια μου, τα χέρια μου, πάνω σου με κάθε ευκαιρία. Η αυλή ήτα

EΘΝΟΣ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ 11 ΜΑΙΟΥ 2008

Ενδεχομένως ο ασθενής... Μάιος 2006. Όταν δεν θέλω να κάνω κάτι το αφήνω τελευταία στιγμή, δεν ήμουν και στα καλύτερά μου... έφτασε η τελευταία μέρα για να γράψω το παιδί στον παιδικό σταθμό. Τα χαρτιά που έπρεπε να μαζέψω ήταν αρκετά, τα είχα όλα εκτός από την ληξιαρχι

Κι επειδή ξύπνησα κάπως σήμερα και βαριέμαι να γράφω, βουαλά δυο διευθυνσούλες για όσους από σας έχουν κέφι για μερακλώματα: Το ιστορικό my bouzouki com www.mybouzouki.com/ και ένα μπλογκ αφιερωμένο στα πανηγύρια και τους καλλιτέχναι τους

Την άνοιξη την παρακάμψαμε εννοείται. Και άρχισαν οι ανησυχίες και τα προβλήματα του καλοκαιριού. Πού θα πάμε διακοπές? Σαντορίνη? Ίο ? Νάξο ? Ποίος θα πάει με ποιόν ? -Είμαι και πολύ δημοφιλής και όλοι με θέλουν μαζί τους μπουαχαχα- Λεφτά? Εδώ μας καίει . Πρέπει να κατεβά

Προσπάθησα να γράψω τις πιο πετυχημένες που μπορούσα να θυμηθώ :) 1-Εξαγριωμένος καθηγητής προς τον άμοιρο μαθητή: Διάβασε λίγο παιδάκι μου!!δεν θα περάσεις πουθενά!τι θα κάνεις στη ζωή σου πια? -Αραχτός μαθητής: Μα εγώ δεν θέλω να περάσω πουθενά,ξέρω τι θα κάνω στη ζωή μ

Μόλις είχα μπει στην εφηβεία... τα ξαδέλφια δέκα χρόνια μεγαλύτερα . Για πολλά χρόνια έκαναν πάρτυ στην Πεντέλη, σκοτάδια, βερμούτ, ιταλικά τραγούδια, φλερτ, έρωτες, ψιθυριστά λόγια, έξαψη... πόσο τα είχα ζηλέψει αυτά τα πάρτυ, ακόμα τα ζηλεύω γιατί δεν τα έζησα, τα δ

Πριν λίγες μέρες μού έδωσε μια φίλη σε φωτοαντίγραφο το παρακάτω κείμενο. Αργότερα το βρήκα και στο διαδίκτυο. Την παραθέτω και για σας, αλλά και για μένα. Να το βρίσκω εύκολα όταν το θέλω. Κάτι σαν αρχείο, δηλαδή! Ἡ ἀποχαιρετιστήρια ἐπιστολὴ τοῦ Γκαμπριὲλ Γκαρσία Μάρκες (