"Οταν ο κόμης Μπαλτίς ομολογεί στον Τζακομέτι ότι χρειάζεται «έναν πύργο περισσότερο από ό,τι ένας εργάτης το ψωμί του», εννοεί κάτι που σχετίζεται με τις περιπλοκότητες της ψυχής, η ομολογία εμπλέκει το σύνολο των ματαιώσεων της παιδικής ηλικίας, τις προσβολές του αισθήμα

Κάπου διάβασα ότι οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι μπορείς να πάρεις ένα βλαστοκύτταρο και να το βάλεις μέσα σε ένα ασθενή ενήλικα και αυτό το μοναδικό μικρό υγιές κύτταρο θα δημιουργήσει ένα τέλειο συκώτι, θα θεραπεύσει την ασθένεια, θα εκδιώξει τα παλιά κύτταρα και θ

Το παρακάτω άρθρο δεν χρειάζεται σχολιασμό. Ανοιχτά μυαλά και μάτια θέλει. Οι αγνοούμενοι των άλλων Γράφει η Κωνσταντίνα Ζάνου ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ ΟΤΙ ΕΔΩ ΔΕΝ ΓΡΑΦΩ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΜΟΥ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΣ ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑ, ΚΟΡΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, ΜΕ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΟΙ

Αυτά, αγαπητό μου χαμομηλάκι, έλεγε στις αρχές του αιώνα ο Πλάτων Δρακούλης, ο μεγάλος πρωτοπόρος του Ελληνικού πνεύματος, πριν περίπου από 100 χρόνια στο περιοδικό του "Η ερεύνα". "Η σπατάλη του στοχασμού "Ο στοχασμός είναι ουσία η οποία δεν πρέπει να σπαταλάται, διότι

Σήμερα ας ασχοληθούμε με κάτι πρακτικό. Πήγαινε να κοιτάξεις στον καθρέφτη. Η αντανάκλασή σου είναι ΤΟ ΜΟΝΟ που θα πρέπει να σε νοιάζει. Η αντανάκλασή σου είναι το ΜΟΝΟ που έχει σημασία. Το τι κάνουν οι άλλοι δεν σε απασχολεί καθόλου. Ο πολεμιστής ασχολείται με τον εα

Για την ακρίβεια Χίλιοι τετρακόσιοι δεκατέσσερις τάφοι, κτερισμένοι κατά 21%, έχουν έρθει μέχρι στιγμής στο φως από τις ανασκαφές της ΙΣΤ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης για την κατασκευή του μετρό. Επίσης, έχουν εντοπιστεί και αρχιτεκτονικά κα

Όταν δεν συγχωρείς είσαι αιχμάλωτος του παρελθόντος, παλιών δυσαρεσκειών που δεν επιτρέπουν στην ζωή σου να προχωρήσει. Όταν δεν συγχωρείς παραχωρείς τον έλεγχο του εαυτού σου σε κάποιον άλλο. Παγιδεύεσαι μέσα σε μια ακολουθία πράξης και αντίδρασης, προσβολής και εκδίκησ

Μια μέρα, ένα μικρό λιονταράκι έπαιζε μόνο του στην ζούγκλα ενώ η μητέρα του κοιμόταν εκεί κοντά. Διάφορα αντικείμενα τραβούσαν την προσοχή του, και το λιονταράκι απομακρυνόταν όλο και περισσότερο από την ασφάλεια της μητέρας του, εξερευνώντας παιχνιδιάρικα τον κόσμο γύρω

“ὦ ἄριστε ἀνδρῶν, Ἀθηναῖος ὤν, πόλεως τῆς μεγίστης καὶ εὐδοκιμωτάτης εἰς σοφίαν καὶ ἰσχύν, χρημάτων μὲν οὐκ αἰσχύνῃ ἐπιμελούμενος ὅπως σοι ἔσται ὡς πλεῖστα, καὶ δόξης καὶ τιμῆς, φρονήσεως δὲ καὶ ἀληθείας καὶ τῆς ψυχῆς ὅπως ὡς βελτίστη ἔσται οὐκ ἐπιμελῇ οὐδὲ φροντίζεις;” Μ

Υπάρχει ένα φως μέσα σου που ο κόσμος δεν μπορεί να αντιληφθεί. Αυτός ο κόσμος σε τυφλώνει και δεν μπορείς να δεις με τα μάτια του. Και όμως έχεις μάτια για να δεις το φως. Βρίσκεται πάντα εκεί και σε περιμένει να το δεις! Δεν τοποθετήθηκε εκεί για να μείνει κρυφό από τα

Από το βιβλίο της μοναχής Γαβριηλίας "Γερόντισσα Γαβριηλία: Η Ασκητική της Αγάπης", 15η έκδοση, Εκδόσεις Το Περιβόλι της Παναγίας, www.toperivoli.gr 1. Κάθε τόπος μπορεί να γίνει τόπος Ανάστασης. Φτάνει να ζείς την Ταπείνωση τού Χριστού. 2. Να κοιμάσαι. Φτάνει να είσαι

Δεν ξέρω εσείς, αλλά εμένα πάντα μ’ εκνευρίζουν οι άνθρωποι που προσπαθούν να εισβάλλουν στον προσωπικό μου χώρο! Ιδίως όταν είναι άνθρωποι που αγαπώ, ή της οικογένειάς μου. Συνήθως απ’ αυτούς δεν γίνεται κάτι τέτοιο; Όταν λέω προσωπικό χώρο, δεν εννοώ το δωμάτιό μου. Ενν

Στην πραγματικότητα έχουμε μόνο ένα εαυτό – αυτός που είναι ο πυρήνας της ύπαρξής μας, ο αέναος, ο ιερός, ο αυθεντικός, ο Θεϊκός. Όμως, στοιβαγμένοι πάνω σε αυτόν τον πραγματικό μας εαυτό, βρίσκονται άλλοι δύο. Ο ένας είναι ένα στρώμα σκοτεινό, που αποτελείται από τους φό

"Ενα ταξίδι στα Ιμαλάϊα με την παρέα που θα ήθελα: Τον Γιάννη Οικονομίδη, τον Θανάση Τριαρίδη, τον Κρέιζυ, τον Ναφτίλο και τον Πετεφρή να είμαστε εκεί στη στέγη του κόσμου συζητώντας για τις μουσικές που λατρεύουμε και τις μουσικές που μισούμε. Θα χαζεύουμε από κεί πάνω τ

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ Π. ΚΟΝΔΥΛΗ Του Γιώργου Ν. Μερτίκα, Η Αυγή, 13/07/2008 Προτού ξεκινήσω την αναφορά μου στη μεταφραστική κι εκδοτική δραστηριότητα του Π. Κονδύλη, επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω ότι αυτή δεν είναι η πρωτεύουσα εργασί

Αντιγράφω δύο άρθρα για τα Δέκα χρόνια από το θάνατο του Παναγιώτη Κονδύλη τα οποία δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα "Αυγή" και εν συνεχεία αναδημοσιεύτηκαν στο Δυτικό Ανεμο του ΝίκουΛαγκαδινού. Το κάνω γιατί πιστεύω οτι το όνομα αλλά και ό,τι αφορά τον Π. Κονδύλη θα πρέπει να

ΛΟΥΚΑΣ: Ναι, αλλά πριν είπες οτι σε μένα μου πηγαίνει ο ρόλος του θύματος. Αρα ποτέ εγώ δε θα φάω τη γυναίκα του άλλου. ΣΟΛΩΝ: Ναι, αλλά αγνοείς ότι και ως θύμα έχεις επιτέλους μια ανυπολόγιστη αξία. Είσαι τρομακτικά απαραίτητος για να πάει μπροστά μια κοινωνία. Αν λοιπόν

Λέγεται πως ο Πτολεμαίος είχε προσκαλέσει 72 Εβραίους και, αφού εγκατέστησε τον καθένα τους σε μια διαφορετική αίθουσα, τους έδωσε εντολή να συγγράψουν τον Μωσαϊκό Νόμο. Σύμφωνα με την παράδοση (π.χ. στο Μεγκιλάχ του Ταλμούδ, Θ 1), όλοι οι υποψήφιοι διατύπωσαν τα ίδια ακριβ

Ο μετεωρισμός μιας γενιάς που μιλώντας ειλικρινά ψεύδεται (και το αντίστροφο). To editorial του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου από τη χθεσινή LiFo: Τον τελευταίο καιρό ο Μαρμαρινός βασανίζεται από ένα ερώτημα που δεν έχει απάντηση: Πώς να είσαι επαναστατικός σε μια εποχή που ε

Δημοσιεύθηκε από satyrikon στο Ιούνιος 2, 2008 Η “ΕΘΝΑΡΧΙΑ” ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΖΗΛΕΥΤΟ ΑΘΛΗΜΑ ΠΟΥ Η ΑΡΧΟΥΣΑ ΤΑΞΗ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΧΕΡΕΙΑ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΞΕΠΛΥΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΕΙ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑ ΕΥ

Οι ολοένα αυξανόμενες, ολοένα βιαιότερες και, κυρίως, ολοένα πιο μεθοδευμένες επιθέσεις Αυτονόητη η συμπαράστασή μου στην ΄Ερση Σωτηροπούλου για τη νέα επίθεση- πιο φαιά από την προηγούμενη- που δέχτηκε για το Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές της. Γιατί, όμως, οι περισσότεροι υ

Η προπαγάνδα της διαφήμισης φαίνεται ότι οδεύει προς το τέλος της. Κορέστηκαν οι λαϊκές τάξεις από τα φληναφήματα της ελεύθερης αγοράς· αργά, ίσως, αλλά σταθερά, συνειδητοποιούν ότι οι φιλοσοφίες και θεωρίες περί γενίκευσης ελεύθερων ανταλλαγών στρέφονται εναντίον του

...ένα υπέροχο κείμενο! Remember Ledras Απόσπασμα: Ο δρόμος (που πήρε το όνομά του από την αρχαία ονομασία της πόλης) έχει τις δικές του ιστορίες. Μια από αυτές, μου τις διηγήθηκε στο ντοκιμαντέρ που έκανα για πτυχιακή ένας καθηγητής μου, Κυπραίος, που είπε πως τους πρώτ

Οι μόνοι απεργοσπάστες, οι μόνοι που συνέχισαν κανονικά σαν να μην τρέχει τίποτα ήταν οι νεκροζώντανοι, εκείνοι που χωρίς να έχουν πεθάνει δεν ζουν, φοβούμενοι να σκεφτούν, να κοιτάξουν, να θυμηθούν, να προσδοκήσουν, να φοβηθούν. Γενική Απεργία (Old Boy)

Εμείς, οι άνθρωποι της σύγχρονης υπαρξιακής μελαγχολίας, διαπράττουμε ένα -και μόνον- θανάσιμο αμάρτημα. Παίρνουμε τον εαυτό μας πολύ στα σοβαρά. Η επιστημονική αγυρτεία -εφεύρεση της ακύρωσης του θανάτου (μας)- επιβάλλει να διαστείλουμε παρά φύσιν το τώρα και να το ζούμε