Σταχύς ανεμοστρόβιλος με τεράστιες δαγκάνες στο περίβλημά μου για να πετσοκόβει ό,τι αντέχει, ό,τι μένει, ό,τι ζει για να δημιουργεί. Κοίτα τώρα που έχτισες πάνω μου πολιτεία δαιδαλώδη, άσχημη πολύ, βέβηλη. Κοίτα πώς τσιμέντωσες το γκαζόν που κάθε πρωί χτένιζε η γλώσσα μου.

Και μέσα σ’όλα στείρωσα και τις δυο γατούλες μου, που φτάσαν αισίως τους 10 μήνες ζωής or something. Δευτέρα βράδυ είχα εγώ την εξαγωγή μου, Τρίτη πρωί είχαν αυτές χειρουργείο! Σ’ευχαριστώ ρε Ευούλα! Τετάρτη πρωί τις παραλάβαμε (πακέτο) και ξεκινήσαμε το ντάντεμα, τα extra

Βασικά δεν πολυγουστάρω να γράψω για το event, επειδή τώρα τελευταία πιάνω τον εαυτό μου, όταν δεν έχει περάσει κάπου καλά, να μη θέλει να επαναφέρει την ασχήμια. Το οποίο και σέβομαι. Υγιές μου ακούγεται, no; Παρόλα αυτά κι επειδή πάντα έχω γνώμη για τη Μουσική, ο τίτλος π

«Άσε με να το διορθώσω. Εμείς είμαστε πιο σημαντικοί από αυτό!». - Είμαστε πιο σημαντικοί από τη ζωή μας;

Σε κοιτούσα επίμονα, διαπεραστικά στα μάτια και σκεφτόμουν πόσο θα ‘θελα να μου πεις να μη φύγω. Κι εσύ γλίστρησες μέσα στη χούφτα μου τα κλειδιά του σπιτιού μου. Και μ’έσπρωξες ελαφρά προς την είσοδο. Πέρασα το βλέμμα μου μια τελευταία φορά μπροστά από το δικό σου. Έσκυψες

Δεν πρόκειται να ξανακάνω έρωτα… Δεν πρόκειται να ξαναδωθώ σε κανέναν… Θα παίζω θέατρο και θα είμαι ασφαλής. ~ You are dismissed from my life. Ελεύθερος!

Burn motherfucker, burn! Ο μόνος τρόπος για να είμαστε μαζί, είναι να μην είμαστε. Κι ο μόνος τρόπος για να με ανεχτείς, είναι να μην είμαστε μαζί, επίσης. Σκέφτομαι… τα περισσότερα ζευγάρια, παντρεμένα ή ακόμα και μη, κάνουν ό,τι μπορούν για να λείπουν από το σπίτι, ώστε ν

Μια χαρά! Μόλις βγήκες από το ντους, ξάπλωσες. Σε λίγο θα αρχίσεις να ροχαλίζεις… -«Τι θα έπρεπε να είχα κάνει δηλαδή;».

Επί 6 μήνες ζω τη δική σου ζωή. Επί 6 μήνες υπάρχω στη δική σου ζωή. Ξέρεις, να, έχω αφήσει τα πάντα. Για εμάς, ναι. Γιατί πάντα ένας είναι μπροστά, κι ένας ακολουθεί. Ένας ορίζει κι ένας διορθώνει. Ένας εισπνέει κι ένας εκπνέει! Όσο αντιυλιστής κι αν είναι κανείς, χτίζει π

… πως κατέβαινες με τη γλώσσα το κορμί μου. πως κέντραρες και με ρούφηξες ολόκληρη. πως ξέχασα καν ότι υπάρχω, πού είμαι ή τι είμαι, από την ηδονή ναι, όνειρο ήταν (κι αυτό) Δε θα ζητήσω τίποτα άλλο για τα γενέθλιά μου. Δε θα μου χαρίσω τίποτα. Παρά μόνο μια μεγάλη καρδιά.

Μια ζωή… δες πόσο πολύτιμο είναι αυτό το ψάθινο κουβαράκι που από τόσο ξεκίνησε και κοίτα… Έχει γιγαντωθεί. Έχει πλέξει κι άλλες σελίδες πάνω του. Κι έχει γίνει ένα όμορφο, καθάριο, στρογγυλό τόπι με εκατομμύρια γραμματόσημα, ρίζες, κομμάτια, φλοίδες, ρινίσματα να το διαμορ

Την ώρα που γυρνούσαμε, μου έδειξες στο δρόμο ένα αυτοκίνητο στολισμένο με λευκά τούλια. Νιόπαντροι. Ας πρόσεχαν. Μειδιώντας αποκρίθηκα: «Και στα δικά σου»! Ειρωνικό δεν είναι, να εύχομαι στον «άντρα» μου και στα δικά του; Χτες έκανα έναν από τους χειρότερους ύπνους των τελ

Ξέρεις πως είναι όταν περιμένεις και περιμένεις και περιμένεις από τον άλλο να κάνει κάτι. Κάτι. Να σε πάρει τηλέφωνο, να σου ζητήσει συγνώμη. Να εμφανιστεί στην πόρτα σου, ώστε να τα βρείτε. Να σε ακουμπήσει. Να σχεδιάσει μια έκπληξη. Να σου δείξει κάτι. Να σου πει κάτι. Ν

Δε σε βλέπω demon March 5th, 2008 Αρρωσταίνεις… Αρρωσταίνεις κάθε μέρα, επειδή πολλά και διάφορα δε σου πάνε. Αρρωσταίνεις γιατί νοιάζεσαι πολύ για τους άλλους και τους θες καλά. Αρρωσταίνεις γιατί δεν έχεις για να δώσεις. Και τώρα, αρρωσταίνεις επειδή ο άλλος σε πονά. Σε

e - ANARCHY demon February 28th, 2008 Οργασμός αδικιών, φωνών, αγωνίας, κυνηγητού, πολύ ύποπτων ενεργειών που θα κατακαθίσουν σαν τη σκόνη. Μια σκόνη που δύσκολα σκουπίζεται. Άλλωστε οι νόμοι στην Ελλάδα είναι σαν τις ταφόπλακες… Και με ειδικό βάρος και σχεδόν πάντα, με ε

Blog + - αρισμένοι εγκέφαλοι/συμφέροντα demon February 27th, 2008 Να ρωτήσω το εξής; Ποια η διαφορά μεταξύ συκοφαντικής δυσφήμισης και ΛΕΩ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ; Εξηγούμαι: Όταν λέω τι μου αρέσει και τι όχι, δεν ενοχλώ κανέναν. Ok? Ok. Όταν ΛΕΩ στον κολλητό μου πόσο μαλάκας είναι

Τους τελευταίους δύο μήνες δεν έχουμε σχέση. Απλώς κοιμόμαστε μαζί τα βράδια, ξυπνάμε δίπλα-δίπλα τυχαία, τρώμε που και που μαζί και ξεκαβλώνουμε επίσης παρέα. Δεν μπορώ άλλο. Όχι, μπορώ! Είμαι ανθεκτικό πλάσμα. ΔΕ ΘΕΛΩ!!! Πάρε μια απόφαση και θα τη σεβαστώ. Θες να χωρίσουμ

Κλείνω με δύναμη τα μάτια. Σπρώχνω την ψυχή μου πιο μέσα και προσπαθώ να την κόψω λιγάκι στην ακρούλα, να τη ματώσω ίσα-ίσα. Για να θυμηθώ πώς ήμουν όταν ήμουνα… μόνη. Τότε που μπορούσα ανενόχλητη να δακρύσω, να πονέσω, να κρύψω τα μέλη μου σφίγγοντάς τα πάνω στην επιδερμίδ

Happy hour… Έλα κόσμε, πάρε κόσμε… Έχω… κι από αυτό έχω καρδιά μου. Έμεινα χωρίς Internet τις τελευταίες, δεν ξέρω κι εγώ πόσες, ώρες. Οι γάτες μου, τα καμάρια μου, τα πλασματάκια τα αθώα που συμπληρώνουν σχεδόν 4 μήνες ζωής, μασούλησαν τα καλώδια. Κι εγώ απέμεινα να κοιτάζ

Διάλεξες από τα ασβεστωμένα σκαλοπάτια μια παραδοσιακή στάμνα με ρόδακες, και τη γέμισες προσεκτικά μέχρι επάνω. Τη φούσκωσες δάκρυα, αμαρτίες και μεταμέλειες… Αμέλειες. Αφού ροκάνισες το φαγωμένο κομμάτι ξύλου, προσπάθησες να το σπάσεις, να τ’ανοίξεις στα δυο και γρήγορα β

Ιντερνετική αναρχία… “Παίζουμε κρυφτούλι στο ταβάνι;”