Είχα ακόμη σφιχτά κλειστά τα μάτια μου πάνω στο πρόσωπό μου όταν ένιωσα κάτι στα χείλη μου. Κάτι να περνά σα φτερό και μετά από λίγο να προσπαθεί να τρυπώσει μες στο στόμα μου. Δεν άνοιξα τα μάτια μου. Τα φύλαξα καλά κλειστά κι έσκασα ένα πλατύ χαμόγελο. Σου γύρισα την πλάτ

(Πηγή εικόνας: photok.deviantart.com) Κύματα ανάσας, ροζ, καπνού ελαφρύ κι αρωματισμένου, κύματα ματιών, χειλιών, μιας ανοιχτής κι έτοιμης να εκραγεί κλειτορίδας. Κύματα χάους. Πες μου. Να τα κάψω όλα τώρα ή αφού πέσει το πούπουλο στον ουρανό; Γύρνα τον κόσμο. Όπως θες. Στο

Στη Λισαβόνα, In Lisbon, Portugal

Χάλια ο τίτλος της ανάρτησης! Όπως και νάχει, η Καθημερινή Σκηνή με προσκάλεσε σε παιχνίδι κι ανταποκρίθηκα. Έπρεπε να αναρτήσω μία από τις αγαπημένες μου φωτογραφίες συνοδευόμενη από το ανάλογο τραγούδι. Δύσκολα μου έβαλε αλλά μετά από αρκετή σκέψη κατέληξα στα πιο π

«Είμαστε σ’ένα καινούργιο σπίτι με ένα κουδούνι, δυο ονόματα επάνω του με μια καρδούλα, δυο γάτες, δυο γραφεία και μια κοινή ζωή. Όλα θα τα έχουμε, αρκεί να είμαστε και οι δυο σε μια σελίδα!»… Αυτό μου είπες σήμερα και με έστειλες, πάλι! Έχε γεια Ηλιούπολη. Άντε στα κομμάτι

Σκεφτόμουν… τι απογίνονται οι συνήθειες, οι απολαύσεις, οι επιλογές, το παρελθόν όταν γίνεσαι ζευγάρι; Ναι, βάζεις προτεραιότητες. Όπως βάζεις και ισορροπίες. Και υποχωρήσεις. Αλλά μέχρι που αλλάζεις, για τη σχέση, για τον άλλο; Στεναχωρέθηκα πολύ σήμερα. Έγινε ένα μπλέξιμο

Δημοσιεύθηκε από satyrikon στο Ιούλιος 28, 2008 ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΑΝ ΖΕΥΓΑΡΙ ΧΩΡΙΣΑΝ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ Lesbian couple battle in court for custody of child ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ Η ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΙΔΙΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ Μ

Πόσο παράξενη είναι η ζωή! Και πόσο παράξενοι είμαστε στ’ αλήθεια όλοι εμείς, οι άνθρωποι, που νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα, ενώ στην ουσία ελάχιστα είναι εκείνα που δε μας διαφεύγουν – τακτικοί μαθητές της άγνοιας. Πίστευε ότι είχε βάλει πια μια τάξη στη μέχρι τότε ασυνά

Burn motherfucker, burn! Ο μόνος τρόπος για να είμαστε μαζί, είναι να μην είμαστε. Κι ο μόνος τρόπος για να με ανεχτείς, είναι να μην είμαστε μαζί, επίσης. Σκέφτομαι… τα περισσότερα ζευγάρια, παντρεμένα ή ακόμα και μη, κάνουν ό,τι μπορούν για να λείπουν από το σπίτι, ώστε ν

Απόψε βγήκε για ένα -λέμε τώρα- ποτό μόνη. Για να περιφέρει τη θλίψη της, ν’ αλλάξει παραστάσεις, να περισυλλέξει τις σκέψεις της, για να ψάξει να βρει το φως στο σκοτάδι των άλλων φυλών, των διαφορετικών, της νύχτας. Είναι ντυμένη προκλητικά. με ρούχα που αναδεικνύουν μαε

Δεν ξέρω ποιος ρίχνει τα δικά μας τα ζάρια και πόσο ανώμαλος ημίθεος είναι, αλλά το πάμε κανονικά μονά-ζυγά εμείς. Κι έτσι, μετά τους γατοκαβγάδες μας, βουτήξαμε σε μελένιες πισίνες. Αρχίσαμε να συζητάμε, τις τελευταίες μέρες, για τις διακοπές. Μεγάλο κεφάλαιο. Εγώ, μέχρι π

Στη Μοζαμβίκη - In Mozambique

Μια κυρία έκανε με μεγάλες, ατσούμπαλες κινήσεις, το σταυρό της, στη θέση του συνοδηγού. Χαράματα πια, ένας μεσήλικας είχε μπει σε παρτέρι του δήμου Ηλιούπολης, κι έκοβε λουλούδια. Τριαντάφυλλα νομίζω. Για να τα προσφέρει στην καλή του; Στην πλατεία Ανεξαρτησίας ένας νεαρός

Της πέθανε! Ο άντρας της, της ζωής το άλλο -το καλύτερο- μισό, πήγε και της πέθανε. Ο μοναδικός άντρας που γνώρισε στη μεγάλη, τη μακρόχρονη ζωή της. Ο άντρας που τη γνώρισε κορίτσι και που την έκανε γυναίκα. Πώς να ζήσει τώρα πια; Εξήντα έξι ολόκληρα χρόνια έζησαν μαζί. Γ

(Πηγή εικόνας: www.basehead.org) Ήθελα να γράψω για σχέσεις – πάλι- ή για σκέψεις. Αναρωτιόμουν αν έπρεπε να γράψω για φιλίες ή μοιχείες! Και κάπου στο δρόμο είπα να τα αφήσω όλα κι απλώς να χυθώ στο «χαρτί». Μίλαγα με μια καλή φίλη χτες στο τηλέφωνο. Μια καινούργια φίλη, π

Ξέρεις πως είναι όταν περιμένεις και περιμένεις και περιμένεις από τον άλλο να κάνει κάτι. Κάτι. Να σε πάρει τηλέφωνο, να σου ζητήσει συγνώμη. Να εμφανιστεί στην πόρτα σου, ώστε να τα βρείτε. Να σε ακουμπήσει. Να σχεδιάσει μια έκπληξη. Να σου δείξει κάτι. Να σου πει κάτι. Ν

Γιατί μοιάζουμε τόσο; demon March 9th, 2008 Κλεισμένη σαν ορχιδέα μέσα σ’ένα μακρόστενο κουτί από ζελατίνα. Να κοιτάζω έξω. Να κοιτάζω μέσα από το διάφανο κάλυμμα. Να αναρωτιέμαι πού είμαι, πού ανήκω. Αν ανήκω. Γιατί ν’ανήκω; Άνθρωποι ζευγάρια. Άνθρωποι παντρεμένοι. Άνθρω

Μια επαναστατική πρόταση είναι έτοιμη να περάσει στο Οικογενειακό Δίκαιο από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με τον νέο νόμο θα υπάρχει η δυνατότητα από τα ζευγάρια που επιλέγουν τη μακροχρόνια συμβίωση να συνάπτουν το λεγόμενο σύμφωνο ελεύθερης βούλησης χωρίς όμως να απ

Με ρώτησες περί φιλίας. Τι κείμενο να σου δώσω; Θέλησες να μάθεις, αν πιστεύω πως μια γυναίκα κι ένας άντρας μπορούν να κοιταχτούν βαστώντας φιλικά ρόδα. Ναι, το πιστεύω. Επειδή το ΄χω ζήσει, όχι επειδή το φιλοσόφησα. Διότι αν το αντιμετωπίσω θεωρητικά, όχι, δε θα ‘πρεπε να

Νόμιζα πως όταν θα ‘κανα σχέση, θα με κανάκευαν, θα με φρόντιζαν, θα μπορούσα ξανά να αφεθώ, να γίνω παιδί, να με νταντέψουν, να μου συγχωρήσουν… Πόσο λάθος! Πρέπει να μάθω να φροντίζω μόνη μου τον εαυτό μου. Πρέπει εγώ , πρώτη, να με κάνω ευτυχισμένη. Να με προσέχω. Την υγ

Οφθαλμαπάτη της καρδιάς Filed under: Σαλιάρα — Tags: blogosfaira, sex, αγάπη, αγκαλιά, αέρας, άντρας, γυναίκα, έρωτας, ζευγάρι, ζωή, καρδιά, μουσική, μπλογκόσφαιρα, σάρκα, σύντροφος, σχέση, υποσυνείδητο, φιλί, φως — demon @ 11:56 pm Είναι περίεργο το πώς μπορεί να αλλάζει

Περάσαμε λοιπόν τα πρώτα μας Χριστούγεννα μαζί. Στο σπίτι μας, δηλαδή σπίτι σου γιατί εγώ μετακομίζω είπαμε! Με πολλά χαμόγελα, εξαιρετικό φαγητό, κουβεντούλα γλυκιά κι εμάς που θυμίζαμε “κανονικό ζευγάρι”, ήρθε η 25η Δεκεμβρίου. Σου άφησα το δώρο σου μαζί με μια κάρτα πάνω

Ένα μπλογκ με επίκεντρο τον Άνθρωπο - A blog about the people of the world