There are some things in life that you just wont have Then again, you might be lucky and discover it was not THOSE you wanted

Το πείραμα του αιώνα Εν αρχή ην το… CERN   Αναζητώντας το «σωματίδιο του Θεού» Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ Μία ημέρα πριν από την επιστροφή στην «ώρα μηδέν». Η μεγάλη στιγμή έφτασε. Αύριο, οι φυσικοί -και όχι μόνον- όλου του κόσμου θα έχουμε στραμμένο το βλέμμα στη Γενεύη όπου «αν

Πρόκειται για το πιο μεγάλο, δαπανηρό, φιλόδοξο και ασύλληπτο για την κοινή λογική πείραμα που πραγματοποιείται στον χώρο της φυσικής με το οποίο οι επιστήμονες αποσκοπούν να αναπαραστήσουν τις συνθήκες που υπήρξαν αμέσως μετά τη Μεγάλη Εκρηξη που δημιούργησε το Σύμπαν. Μ

Έδωσα ρέστα σήμερα και η μέρα δεν έχει πάει ακόμη για ύπνο. Που σημαίνει ότι μπορεί να το παρακάνω… κι άλλο! Μου ήρθε η περίοδος. «Καλά» μέχρι εδώ; Είναι από κείνες τις μέρες που αιστάνομαι κάπως. Λίγο ασταθής, λίιιιγο έτοιμη να εκραγώ –αλλά αυτό κι αν είναι σύνηθες-, λίγο

ειναι μεχρι στιγμης ο απολογισμος απο εκρηξη που εγινε χθες το απογευμα, στη Ναυπηγοεπισκευαστικη Ζωνη του Περαματος, οπου στατιστικα,χωρις αυτο να ειναι υπερβολη, κοντεβουμε να εχουμε κατα μεσω ορο ε να νεκρο το μηνα,στη εν λογω περιοχη... καθε φορα,εξαιτιας ελλειψης μετρω

Για να μπορέσω να συμβιώσω πρέπει να μετριάσω την εκρηκτικότητά μου. Για να μπορέσεις να συμβιώσεις (μαζί μου), θα πρέπει να κοιτάξεις και λίγο τριγύρω σου. Τις ανάγκες και την ύπαρξη των άλλων. Ξέρω πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Ή τουλάχιστον δεν αλλάζουν όταν το θέλουμε ε

Σ’αγαπωωωωωωωωωωωωωω (αυτό δεν το έγραψα εγώ, ο άντρας το έγραψε καθώς περνούσε μπροστά από το πληκτρολόγιό μου. Ε, είπα να το κρατήσω για να το θυμάμαι κάποτε.)… Αντί να πίνω εγώ κρασί, στις 4 το πρωί κι εσύ να έχεις πέσει με τα μούτρα στην τούρτα με σοκολάτα και φράουλες

Απίστευτο! Τρεις ώρες. Τρεις ολόκληρες ώρες. Ναι. Τόσο κράτησε. Αφού νόμιζα ότι στο τέλος απλώς θα ανοίξω το στόμα μου κι αντί για ανάσα θα βγει ένα κατάμαυρο σύννεφο. Νόμιζα ότι απλώς θα εκραγώ. Τρεις ώρες έκλαιγα. Δεν ξέρω αν έχω κλάψει ουδέποτε στη ζωή μου παραπάνω. Ποιο

Κοιτάζω το χέρι μου. Το φέρνω μπροστά στο πράσινο μάτι μου και το παρατηρώ. Μπλε σημεία πάνω στα δάχτυλα, πρησμένη σάρκα, άσχημη όψη. Το χτύπησα, το χρησιμοποίησα βίαια, το έκανα άψυχο μέσο και τώρα αυτό, μου θυμίζει πώς κάτι τόσο ζωντανό, αναγκαίο και παρόν, μπορεί να γίνε

Η αντιπολίτευση την έχει καταβρεί. Πολύς ντόρος για το τίποτα; Στο ΝΑΤΟ είναι και οι δύο, αν έχεις κάτι τέτοιο, το δίνεις. Δεν είπε ποτέ κανείς ότι οι Γερμανοί ήθελαν Παιχνίδια της μοίρας (παρόλο που δεν πιστεύω σε αυτήν) - έλα ρε μαλάκα, να σου πω, έχεις μιλήσει καθόλου με