το χλωμό.... Όταν ο Γ. ήταν μωρό, μευχαριστούσε να φιλώ το μέτωπό του. Φεγγαράκι μου, τον ονόμαζα, εξαιτίας του στρογγυλού, του χλωμού και...του φωτεινού μητρικού βλέμματος! το λαμπρό... Πανσέληνος...ο θρίαμβος ενός ουράνιου νυχτοπερπατήματος. (Ελπίζω, εσείς τουλάχιστον,

Eντάξει, 123, η cook έπαιξε, άρα είναι η σειρά μου Τώρα θα καλέσω και την mrs Smith αν και αργεί ακόμη να εμφανιστεί...η 3pad, η αχτίδα , o Tzaki Jazz και ο βρασίδας ο κάφρος έπαιξαν; Όποιος συμμετέχει μην ξεχάσει στο τέλος να βάζει και τον σύνδεσμο για να τον περισυλλέ

ΜΑΝΝΑ! ΜΑΝΝΑ! ΣΑΝ ΑΣΤΡΟ Τ’ΟΥΡΑΝΟΥ! ΖΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ! ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ! ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΟΥ! ΧΡΥΣΟΛΑΛΑΜΠΡΗ ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ! ΕΜΝΕΥΣΗ Κ.Χ ΔΙΑ Κ.Π. (Για τον υμνοποιητή Κ.Χ θα γράψω στην βιβλιοπαρουσίαση) 12/5/97 16:51 Μάννα, μάννα, ΜΑΝΝΑ! Τι να σου πω και τι να γράψω; Στέρεψαν πια