- Και δεν υπάρχει περίπτωση να γλιστρήσει κάπου εκεί πίσω; - Θα σ’ το ξαναπώ: απολύτως καμία! Ο οφθαλμίατρος ήταν εντελώς καθησυχαστικός σε αυτό το ζήτημα. Έτσι κι εγώ ακολούθησα τη συμβουλή του, και τα γυαλιά απέμειναν ως λύση ανάγκης και μόνο. Τα χρόνια πέρασαν χωρίς καν

[Εκεί] Όταν πηγαίναμε επισκέψεις, πάντοτε με έντυναν με τα καλά μου. Δεν ξέρω πώς τύχαινε όμως, κάθε φορά γινόταν η ίδια αντιστοίχιση ανάμεσα στα ρούχα και στο σπίτι στο οποίο θα πηγαίναμε - ίσως να μην τύχαινε βέβαια, ίσως να είχε διαπιστωθεί ότι στο α σπίτι άρεσαν τα β ρ

Ξαφνικά, να σου η deadend mind μ’ ένα πάκο ερωτήσεις. Άντε τώρα να απαντήσω… 1. Γιατί κλαις; Μα είναι δυνατόν; Αν αυτή η ερώτηση σεβόταν το ερωτηματικό της θα έπρεπε να διατυπωθεί ως «γιατί χλαις;» όπως είχε προ ετών προταθεί από την γονιδιακή επιτροπή τραγουδοποίησης. Το

Οι στόχοι σου κι οι στόχοι μου: δυο σύνολα που τέμνονται. Όσο μεγαλύτερη η τομή τους, τόσο ευκολότερη η συνεργασία. Τα κέρδη σου και τα κέρδη μου: δυο συγκοινωνούντα δοχεία, με τις εκατέρωθεν ανεπαίσθητες πιέσεις να μεταβάλλουν τα ύψη τους. Το πρόβλημα όμως είναι η εκτίμησ

Έχεις σκεφτεί ποτέ ποιά είναι αληθινή ελευθερία; Ελευθερία από τις απόψεις των άλλων... ακόμα και από τις απόψεις του εαυτού σου; (από το Apocalypse Now) ...να μπορέσεις να δεχτείς πως αυτό που μιά ζωή πίστευες, που πάντα σε στήριζε και σε οδηγούσε, είναι πιά ώρα να το

άραγε, ακούω μουσική επειδή είμαι μελαγχολικός ή είμαι μελαγχολικός επειδή ακούω μουσική; Ετικέτες ασμπέτε..., κολλήματα, τί έχω γιατρέ μου;

Με ταξιδάκι στο Νότο αποχαιρέτησα το 2007 και υποδέχτηκα το 08. Οι μέρες πέρασαν γρήγορα, όπως γρήγορα κύλησε και η χρονιά αφήνοντας τα ίχνη της μέσα και γύρω μου. Όμορφες στιγμές με αγαπημένα πρόσωπα, καινούριες - πολυπόθητες - γνωριμίες και μια τρυφερή, γιορτινή διάθεση,

Since, my friend, you have revealed your deepest fear, I sentence you to be exposed before your peers... Tear down the Wall!

Η πρώτη ήταν μέσα στο λεωφορείο. Η επόμενη σε μια κολόνα στο δρόμο. Αν είναι δυνατόν! Δύο κιόλας, και δεν είναι ακόμα Δεκέμβριος! Πρέπει να κοιτάζω στο έδαφος ή στον ουρανό· όχι ευθεία πάντως, υπάρχει κίνδυνος να την ξαναπάθω. Φοβάμαι όμως πως δεν υπάρχει ελπίδα, σίγουρα πά

Αν μπορούσαμε να επηρεάσουμε τον καιρό με τη διάθεσή μας, το σίγουρο είναι πως θα έριχνε πολύ χαλάζι αυτές τις μέρες. Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει...Ένα σύννεφο αρνητικής ενέργειας έχει μπαστακωθεί πάνω απτα κεφάλια μας και δε λέει να φύγει. Η ατμόσφαιρα είναι μονίμως ηλεκ

Ε, λοιπόν τώρα κατάλαβα γιατί οι άνδρες γουστάρουν να πηγαίνουν στο γήπεδο. Εκτονώνονται βρε παιδί μου. Φωνάζουν, σιχτηρίζουν (συνήθως το διαιτητή, τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας, τον τέταρτο, τον επόπτη -πάντα ο ένας από τους δύο τη σκαπουλάρει - κι όποιον αναπληρωματι

Έκανα την καθημερινή μου κίνηση ελέγχου του ηλεκτρονικού μου ταχυδρομείου. Είδα κάποια από τα μηνύματα να έχουν σημανθεί ως «Μη απεγνωσμένα». Έμεινα με το στόμα ανοιχτό· δε μπορούσα να το πιστέψω, δεν ήθελα να το πιστέψω! Τόσο πολύ λοιπόν είχαν εξελιχθεί τα προγράμματα, ώσ

Αφήνεις πίσω σου μια βδομάδα που σέτρεξε πολύ, για δουλειές, δηλώσεις, εκ-δηλώσεις και για να σου πέσει και λίγο ο κώλος (το φάρδος, του φάρδους, ω!). Σκέφτεσαι πως έχεις μπροστά σου το τελευταίο, π.γ. Σαββατοκύριακο (π.γ. = προ γαμ***ού), κλείνεις τα μάτια και φτιάχνεις μι

Η σημερινή κακοκαιρία μέκανε να διαπιστώσω πόσο γρήγορα έφυγε το φετινό καλοκαίρι...Ένα -για πολλούς- μαύρο, θλιβερό, πονεμένο καλοκαίρι. Από αυτά που θέλεις να σβήσεις από τη μνήμη και τα τεφτέρια σου, αλλά ξέρεις πως πάντα θα υπάρχει εκεί και θα σου φέρνει στο μυαλό εικόν

στα χτίσματα που χαίρονται στ άχτι που μεγαλώνει στα χτήματα που καίγονται στ αχτίδια γράφω μόνη This entry was posted on Saturday, August 25th, 2007 at 23:55 and is filed under Γιατρέ μου!, Αθλητική ενημέρωση. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.

Παρ ότι αυτή η γή δεν είναι δικιά μου θα θυμάμαι αυτή την εσωτερική θάλασσα και τα νερά τα τόσο κρύα την άμμο την άσπρη σαν παλιά κόκκαλα, τα κυπαρρίσια περίεργα κόκκινα όταν ο ήλιος πέφτει Δεν μπορώ να πώ αν είναι η αγάπη μας, ή η μέρα, που τελειώνει (1) Σε ένα χαρτάκι

Στο είπε η μάγισσα πως ακριβώς θα γίνει. Την άκουσες να το ψυθιρά σταυτί σου. Είναι πολύ απλό - θα σε κυνηγήσει μέσα στον κήπο, μέσα στα παρτέρια και εσύ θα μπορείς να τρέχεις όπως θέλεις ενώ εκείνη θα πρέπει να ακολουθεί τις βραγιές - και θα σε πιάσει όπως και να έχει...

Τηλεφωνική συνομιλία. Εσύ κι εγώ. Έτσι τουλάχιστον φαίνεται. Πάντοτε όμως είμαστε τρεις. Εσύ κι εγώ· και στη μέση η συσκευή. Μην το γελάς. Μου παίρνει τις λέξεις και τις αλλάζει. Μου μασουλάει τους φθόγγους και τους φτύνει προς το μέρος σου αγνώριστους. Διαστρέφει τη χροιά

Έχουμε στρωθεί στο μπάρ από νωρίς και τα πίνουμε - και η ώρα είναι περασμένη. Έχει αργήσει να ξεκινήσει η μουσική απόψε, αλλά ο κόσμος που έχει μαζευτεί δεν δείχνει να ενοχλείται διόλου. Το συγκρότημα είναι εδώ - ο τραγουδιστής τους όχι... και εδώ να είναι, τύφλα θα είναι

Βλάττει σοβαρά την υγεία Η καταραμένη η περιφερειακή όραση φταίει. Μάλλον πρέπει να πάω στο οφθαλμιατρείο για εξετάσεις: οπτικά πεδία και δε συμμαζεύεται. Κι αν τυχόν το αποτέλεσμα βγει εξαιρετικό (που πολύ το φοβάμαι), θα ρωτήσω μπας και γίνεται να κάνουμε κάτι να το χε

Σκυτάλη τα όνειρα. Δρομείς οι γονείς μας, οι γονείς τους, τα παιδιά μας, εμείς. Όλοι στον ίδιο διάδρομο. Ασταμάτητοι γύροι στο στίβο. Ένα συνεχές τρέξιμο. Ένα αγχωτικό τρέξιμο. Μια περίεργη σκυταλοδρομία, που δεν υπάρχει μόνο μία σκυτάλη, αλλά περισσότερες· που άλλοι έχουν

H κάτοχος αυτού του blog δηλώνει υπεύθυνα πως, αφού είδε και το τελευταίο επεισόδιο της τρίτης season του "Lost" (και μέχρι να αρχίσει να προβάλλεται η τέταρτη θα φάει ό,τι νύχι βρεθεί μπροστά της...), θα απουσιάσει για ένα χ χρονικό διάστημα (χρησιμοποιούμε τη "βδομάδα" ως

Μούλειψε το blogάκι μου...Τόχω παραμελήσει τον τελευταίο καιρό...όπως κι άλλα πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους. Η γνωστή δικαιολογία είναι η "περνάω φάση, μωρέ". Αλλά κι αυτή έχει καταντήσει ένα χιλιοπαιγμένο βινύλιο που χτυπιέται κατά κόρον απ΄τη βελόνα. Είμαι εδώ και

- Σε πόσα ακόμα μάτια πρέπει να βουλιάξω, μέχρι να πάψω τα δικά σου (που έχω πια ξεχάσει) να θυμάμαι; Άραγε αυτός είναι ο ορισμός του Απείρου; ρώτησα. - Αυτός είναι ο ορισμός του Χάους, απάντησαν αμέτρητα νεκρά βλέμματα, και από τότε στριφογυρνώ στη δίνη τους. This entry

Η κορούλα σου... Ήταν νέα και εμφανίσημη... Και φοβισμένη. Μόνη της σε ένα πελώριο κόσμο. Και εύκολο θύμα γιά κάποιον που ξέρει να ξεχωρίζει τα θύματα. Της υποσχέθηκε να την προσέχει, να την αγαπά και να της φέρεται όπως δεν της είχαν ποτέ φερθεί. Της είπε πως είναι μοναδικ