Saturday, October 25, 2008 Από τους «Πανθέους» στο «Δέκα» Τηλεόραση και μυθιστόρημα, μια αντιφατική σχέση αγάπης και συνταγή... επιτυχίας Tης Oλγας Σελλα, Η Καθημερινή, Σάββατο, 25 Oκτωβρίου 2008 Ξεκίνησαν αμέσως μετά τη μεταπολίτευση. Σ’ εκείνες τις ασπρόμαυρες

Ηλίας Βενέζης «Γαλήνη» Στην κατασκήνωση των προσφύγων έγινε μικρή κίνηση. Οι άνθρωποι σηκώνονταν όρθιοι, ο ένας έδειχνε στον άλλο κατά το μέρος της μικρής χαράδρας που άνοιγε ανάμεσα στους λόφους. ― Κοιτάξτε! Έρχουνται άνθρωποι! Ποιοι να ’ναι; Ήταν μια πομπή δεκαπέντε ίσ

Ηλίας Βενέζης «Γαλήνη» ― Έτσι θα γίνει, είπε ο Γλάρος αποφασιστικά. Θα μιλήσω στον ξένο απ’ τα Καλύβια. Στον Πράσινο… Ήταν, ο ξένος απ’ τα Καλύβια, ένας αψηλός άντρας, με κίτρινο μούτρο, με ψαρά μαλλιά, μ’ ένα μυτερό πηγούνι και πράσινα μάτια, παγερά και σκληρά. Μιλούσε

Ηλίας Βενέζης «Γαλήνη» Πώς γέμισε άξαφνα τόσα σύννεφα ο ουρανός; Καθώς είναι κλειστός ο ορίζοντας απ’ τους λόφους, τα βουβά μαύρα τέρατα ξεπετιούνται πίσω από κει, το ένα ύστερα απ’ το άλλο, σαν κινημένα απ’ τα έγκατα της γης. Δεν έχει δέντρα εδώ στον κάμπο να σαλέψουν

Ηλίας Βενέζης «Γαλήνη» «Η μητέρα του να μη μάθει τίποτα», του είχε ξαναπεί ικετευτικά ο γερο-Βένης. «Μπορεί να περιμένει όλα τα χρόνια που της μένουν και να μη λυγίσει. Αλλά να μην έχει να περιμένει, – αυτό δεν το μπορεί.» Και για να μη μάθει εκείνη η μητέρα τίποτα, ο Αν

Ηλίας Βενέζης «Γαλήνη» Ο Χαρίτος είχε πια φτάσει στο μικρό δάσος τα πεύκα, στους τρεις λόφους που χώριζαν τον κάμπο της Αναβύσσου απ’ την περιοχή της Βάρης. Δεν είναι πέρασμα ανθρώπων από κει. Είναι ολότελα έρημα, σιωπή θανάτου βασιλεύει. Πάνω στην παρθένα γη, όπου τα ξε

Σήμερα το πρωί Να ξυπνάς πρωί-πρωί Ακούγοντας τα κελαδήματα των πουλιών στα δέντρα Και τα βήματα των γάτων στα κεραμίδια. Ν’ ανοίγεις τα μάτια στο φως Και να σε καλημερίζει όλη φύση. Να κάθεσαι στης ξώπορτας τα σκαλοπάτια Και ν’ ακούς τον άνεμο του φθινοπώρου Να παρασύρει

Ποιοι: 11 άτομα (παραλίγο 12 αλλά…μεγάλο θέμα), κάποιοι φίλοι, κάποιοι ζευγάρια, κάποιοι απλώς γνωστοί. Πότε: Εν μέσω μαθημάτων, εργασίων, άγχους, ταλαιπωρίας. 4 μέρες. 16 έως 19 Νοεμβρίου 2006. Γιατί: Έτσι, για πλάκα. Κυρίως επειδή κάποιοι συγγενείς μου είχαν ταξιδέψει στο

In poetry the intellectual must be fused with the sensuous to bring out gratifying meanings. A deep, inner music is the soul of poetry with emotion being the heart of any poem! Truly fine poetry must be read aloud. A good poem does not allow itself to be read in a low voice

Ένα μπλογκ με επίκεντρο τον Άνθρωπο - A blog about the people of the world

Ανατρέξτε στους συνδέσμους σε αυτήν την ανάρτηση

Ανατρέξτε στους συνδέσμους σε αυτήν την ανάρτηση

Σε κείνο το λιτό,απέριττο τάφο,που βρίσκεται στην άκρη της αυλής,δεν είδα,δεν διάβασα τίποτα άλλο, παρά μόνο την μυσταγωγική λέξη ΣΙΩΠΗ.Και κατάλαβα πως αποτελεί πεμπτουσία της ύπαρξης.