«…Αυτό είναι το πραγματικό Αμερικανικό Όνειρο, δεν νομίζετε; Το να μπορείς να ξαναρχίζεις, να αλλάζεις σχήμα, να εξαφανίζεσαι και να επανεμφανίζεσαι ως κάποιος άλλος…» Μια γυναίκα παγιδευμένη στις ίδιες τις επιλογές της. Αλλά κατά πόσο έχεις άλλη επιλογή από το να γίνεις

«…Μια τόσο παλιά γλώσσα όσο και η δική τους νομίζω πως τους ταλαιπωρεί αρκετά με τη συνθετότητά της και κυρίως με τη μακραίωνη διαδρομή της. Δεν είναι εύκολο κανείς να τα βγάλει πέρα με μια ιδιότροπη γριά αρκετών χιλιάδων ετών γεμάτη από λαμπρές μνήμες. Τι μπορείς να κάνει

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 9/8/2008) «…Η «Βυζαντινή Κοινοπολιτεία», το μέγιστο πνευματικό (και πολιτικό) επίτευγμα της Αυτοκρατορίας, οφείλει πάρα πολλά στις Μικρές Μαρίες. Δεκάδες εφηβικές ή παιδικές ψυχές καταδικασμένες ερήμην να ζήσουν στ

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή) Θα ξεκινήσω από το τέλος της ποιητικής συλλογής στην οποία θα αναφερθώ. Συγκεκριμένα, από τα Περιεχόμενα, καθώς περιδιαβάζοντάς τα, μένει ο αναγνώστης με την εντύπωση ότι οι τίτλοι των ποιημάτων συγκροτούν ένα άλλο «εν κρυπτ

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή, το Σάββατο 26/7/2008) «…Όχι: το να γράφει κανείς είναι κολύμπι στα βαθιά, ένα ταξίδι στην ίδια την Κόλαση, είναι τσουρούφλισμα, και κάποιες φορές αισθάνεται να τον διαπερνά ένα έντονο συναίσθημα ευφορίας ίσο με χίλια βολτ…»

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 26/7/2008) Με όχημα και πρόσχημα τους σκύλους και τη ζωή τους στο σπίτι της κυρίας Κασσάνδρας (που μόνο ανθηρές δεν μπορούν να είναι οι «προφητείες» των σκύλων της για το μέλλον), η Ισμήνη Καπάνταη αφηγείται την «

Απλώνουμε τις σκέψεις μας manitaritoubounou Φρέσκα σχόλιαααα... Τα στο Ασφαλιστικό του … expaganus στο Κυριακή των αγίω… Theoprovlitos στο Κυριακή των αγίω… Theoprovlitos στο Κυριακή των αγίω… oode στο Ας ακροαστούμ… andreas στο Κυριακή των αγίω…

«…Στην Ευρώπη οι «κάτω», συμπεριλαμβανομένων και των αποκλεισμένων, είχαν ομοιογένεια και μπορούσαν πάντα να συστήνουν συμπαγή ενότητα, ένα «Εμείς» μέσω της πολιτικής άμβλυνσης των επιμέρους διαφορών, καθώς και να εκφράζουν τα αιτήματα της «καθ’ όλου» κοινωνίας, στρέφοντας

Απλώνουμε τις σκέψεις μας manitaritoubounou Φρέσκα σχόλιαααα... Κουφά στις … στο Ερωτηματικά περ… harisheiz στο Ναοί kitsch, λατρευ… manitaritoubounou στο Ναοί kitsch, λατρευ… harisheiz στο Ναοί kitsch, λατρευ… harisheiz στο Ναοί kitsch, λατρευ… st

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή, το Σάββατο 14/6/2008) «…Δεν με ενοχλούσε η ιδέα να μαρτυρήσω τις κρυφές ιστορίες του Γουίντ Γκαπ στον Ρίτσαρντ. Ήταν το μέρος όπου είχε πεθάνει η αδερφή μου, το μέρος όπου είχα αρχίσει να χαρακώνομαι. Μια πόλη τόσο μικρή και

Εμπειρία από τους πρώτους μήνες διδασκαλίας Του  Παναγιώτη Χαλούλου [i], Πριν από δύο χρόνια περίπου, γνωρίσαμε και ξεφυλλίσαμε ηλεκτρονικά τα νέα βιβλία Ιστορίας της Α΄ και Β΄ Γυμνασίου και κάναμε μια πρώτη εκτίμηση των θετικών και αρνητικών στοιχείων τους. Στα θετικά ση

Με δημοκρατική και διαπολιτισμική χαρά παρουσιάζω μια Τρίτη κριτική για το βιβλίο Ιστορίας Γενικής παιδείας της Γ΄ Λυκείου μάχιμου συναδέλφου, που τα είπαμε και στα Χανιά, με αφορμή το 8ο συνέδριο. Το κείμενο εμπλουτίζει τον προβληματισμό και αξίζει της προσοχής μας. Αν χρ

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 17/5/2008) Δυο αιώνες διαφορά. Το λευκό περιστέρι -εδώ θα γίνει πεταλούδα και- θα περάσει ανάμεσα από τις Συμπληγάδες των προκαταλήψεων στο τσακ, πριν εκείνες το συνθλίψουν. Η Σκύλα και η Χάρυβδη δεν έχουν εκλεί

Τελικά ναι, τρεις μέρες μετά, μη αρνητικό και μεταβατικό θα χαρακτήριζα το 8ο εκπαιδευτικό συνέδριο της ΟΛΜΕ στα Χανιά, τέσσερα χρόνια μετά το 7ο στη Θεσσαλονίκη. Νομίζω ότι πάλι οι συζητήσεις στο περιθώριο του συνεδρίου ήταν ισότιμες με αυτές που έγιναν στις διαδικασίες.

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 10/5/2008) «…Εγώ κι ο εαυτός μου δυο ξένοι που τα λένε, αρκούμε…Όλοι έχουμε υφάνει ένα δυναμικό κουκούλι γύρω μας, κι είμαστε μόνοι…Είμαι ένα μικροσκοπικό αυτοκόλλητο χαρτί σ’ έναν τοίχο, και πάνω μου βαραίνουν γ

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 3/5/2008) «…Οι συγγραφείς ζούσαν σε μια δική τους κοινωνία, έξω απ’ την κατεστημένη ιεραρχία, κι αυτό τους έδινε μια εξουσία που δεν πήγαζε από κανένα προνόμιο* την εξουσία να πλάθουν εικόνες του συστήματος εκτός

«…Κι εκείνος μιλούσε μέσα του σ’ αυτή την περίεργη Εσπεράντο με την οποία η ψυχή συνδιαλέγεται με τον εαυτό της…» Είναι ένας συγγραφέας που δουλεύει τα κείμενά του σαν μηχανικός. Με τέτοια επιμέλεια και «τεχνική». Αρθρώνει το μυθιστορηματικό του λόγο στήνοντας διαδοχικούς

Πατρινά και μη σχόλια στο «Ενάντια στη Θρησκεία» του Χρ. Γιανναρά! Για πρώτη φορά άκουσα να αμφιβάλλει το Χρήστο Γιανναρά για τα λεγόμενά του χθες βράδυ στην Πάτρα, όσον αφορά τις φιλοσοφικές ή θεολογικές του βεβαιότητες. Ο Συγγραφέας και καθηγητής έχει προσφέρει πολλά στ

«…Το σκοτάδι έλκεται από το φως, μα το φως δεν το ξέρει, το φως πρέπει να απορροφήσει το σκοτάδι κι έτσι αυτό να πορευτεί προς την εξάλειψή του…» (Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 12 Απριλίου 2008) Εκείνο που αγαπώ περισσότερο στο σύμπαν της ανά

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 5/4/2008) «…Όταν οι άνθρωποι θέλουν να πλησιάσουν ο ένας τον άλλο, κι ανάμεσά τους αφρίζει ένας χείμαρρος, πετάνε λιθάρια, για να πατήσουν επάνω και να αγγίξουν ο ένας τα δάχτυλα του άλλου…» «…Εν αρχή ην ο Λόγ

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε το Σάββατο, 15/3/2008, στη Φιλολογική Βραδυνή) «…Αυτός ήταν ο εαυτός της – αιχμηρός, σαν βέλος* σαφής. Αυτός ήταν ο εαυτός της, όταν κάποια προσπάθεια, κάποια επιταγή να είναι ο εαυτός της ένωνε τα χαρακτηριστικά, μόνο αυτή γνώριζε πόσο διαφορετικ

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 8/3/2008) «…Από τότε, Έκτωρ, που με εγκατέλειψε η αρμονία του κόσμου της μουσικής, άρχισαν ν’ αντηχούν μέσα μου οι αιχμηροί ήχοι του πραγματικού κόσμου, εκείνοι που διαπερνούσαν τη μήτρα της μητέρας όσο πλησίαζε η

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή, το Σάββατο 1/3/2008) «…Οι ασθενείς μου είναι αγχώδεις, σφιγμένοι εξαιτίας των νευρώσεών τους. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τον διανοητικό κόσμο τους. Είναι ένας εφιάλτης. Ο Μπόουι τους προσφέρει μία πνοή οξυγόνου. Τους αποδ

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο 23/2/2008) «…Έχω λεβαντίνικη και ταπεινή καταγωγή, είμαι ένα κράμα ελληνικού και ιταλικού αίματος, αυτό που εσείς ονομάζετε μέτοικο. Δεν τις ξέρετε εσείς αυτές τις οικογένειες των περιπλανώμενων, που σπέρνουν παντο

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Φιλολογική Βραδυνή το Σάββατο, 9/2/2008) Φαινομενικά πρόκειται για απλούς καθημερινούς ανθρώπους. (Αλήθεια, υπάρχει αυτό που συχνά και χωρίς φειδώ ονομάζουμε «απλός καθημερινός άνθρωπος»;) Με τα προβλήματα και τις προσωπικές τους έγνοιες και