Παλεύω να χωρέσω 1000 λέξεις σε λίγες φωτογραφίες: Πριν συνεχίσω άλλες τρείς φωτογραφίες απ΄το Key West: Διαμαρτυρία κατά της συμμετοχής του αμερικάνικου στρατού στο Ιρακ. "Των πλουσίων ο πόλεμος, των φτωχών το αίμα". Πάντα έτσι δεν ήταν; πάντα έτσι, δυστυχώς, θα

Εντάξει, το παραδέχομαι ήμουν κουρασμένη. Μα πως να αντισταθώ στην πρόκληση να διασχίσω ένα τόσο μεγάλο ελληνικό κομμάτι, να γεμίσω εικόνες φυσικές σε θαλασσί και πράσινο φόντο και να ξαναδώ το Πύργο τον Λευκό, να αγοράσω τα διάσημα τσουρέκια και τριγωνάκια πανοράματος και

...ξύπνησα με το φιλί της μικρής μας. "Σ΄αγαπάω, μανούλα" μου ψιθύρισε γλυκά στο αυτί. "Θα κάνεις λίγο πιο κει, να με κάνεις αγκαλίτσα;". Ηξερα πως άρχιζε μια όμορφη μέρα. Με τέτοια καλημέρα τίποτα δεν θα μου χαλάσει την διάθεση... Κοίταξα δίπλα μου, άδειο το κρεβάτι, είχες

Υποσχέθηκα φωτογραφίες και νά ΄τες! Αυτός είναι ο κήπος και κάποια από τα Μπάγκαλοους του ξενοδοχείου που μείναμε. Το περπάτημα από το δωμάτιο μέχρι την θάλασσα, έφτανε για να χωνέψουμε ότι είχαμε φάει... Σκέφτομαι πόσο άλλαξαν οι διακοπές μας. Καλύτερα: πόσο αλλάξαμε εμείς