Ο Αύγουστος περνάει χωρίς κάποιο μεγαλά σκάνδαλο να συγκλονιζει την κυβέρνηση εκτός αν εξαιρέσεις το θεμα Παυλίδη το οποίο δεν το θεωρώ μεγαλο σκανδαλο. Φώτιες μεγαλες δεν ειχαμε, και οι Ολυμπιακοι Αγώνες μας κρατησαν συντροφια με την ντοπα και την καχυποψια να ειναι πανταχ

Η πανσέληνος του Αυγούστου συνήθως με βρίσκει στην Ίο. Φέτος αποφάσισα να τη φωτογραφίσω αφού ποτέ δεν είχα την ευκαιρία (ή την ιδέα) να το κάνω. Το βράδυ της 16ης Αυγούστου βρέθηκα στην παραλία του λιμανιού παρέα με την 1Ds MkIII, το φακό 70-200 f2.8L IS και το τρίποδο (το

Στα ηχεία: Eric Clapton and Dire Straits - Wonderful tonight Καλημέρα παντού. Είναι νύχτα Δευτέρας προς Τρίτη, είμαι στην άδεια Αθήνα και πίνω το ποτό μου σπίτι μόνος μου. Και ακούω μουσική. “Και τι μας νοιάζει εμάς;” θα μου πείτε. Σας νοιάζει, επειδή διαβάζετε ένα ταξιδιά

«Πίστεψε σε παρακαλώ πως έρχονται επιτέλους για εμάς τα καλύτερα… Γιατί μ’αγαπάς και σ’αγαπώ. Και καμιά φορά ΑΥΤΟ είναι αρκετό». Έχω φορτώσει στο Μιντιακό Πίθηκο το «The king for a thousand years», the king for a million dreams των Helloween κι αφήνω να μου βγει κάθε πρίμα

Αν δεν έχεις φύγει ακόμη, μην το καθυστερείς. Όσο πιο μακριά, όσο πιο γοργά! Αν έφυγες, ε, καιρός δεν είναι να το επαναλάβεις; Τι λες; Έχω αφήσει (κι όταν λέω ΕΓΩ εννοώ ο άντρας κι εγώ! ο άντρας κυρίως, έτσι;) πάμπολλα πράγμα γι’αυτό το μήνα. Μια μικρή μετακόμιση, ένα proje

Επιτέλους! Ένα χρόνο μετά αρχίζουν πάλι οι διακοπές μου! Ξεγνοιασιά και ηρεμία! Ώρες ατέλειωτες στην παραλία με παρέα ή άλλες φορές μόνος με ένα βιβλίο, στη σκιά των δέντρων, στη μουσική του κύματος που χαϊδεύει την ακρογιαλιά , στον μονότονο ήχο που κάνουν τα τζιτζίκια,

Για να εορτάσουμε το 2008 και την εκατοστή ανάρτηση , ένα κομμάτι αφιερωμενο σε όλους εσάς τους διαδικτυακούς φίλους που τελευταία έχω εγκαταλείψει. Ευτυχισμένος ο νέος έτος για όλους μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Κοίταζε την θάλασσα που απλωνόταν κάτω της. Χρόνια τώρα κοίταζ

Ενα κομμάτι από το βιβλίο που λυσσαλέα παιδεύω καιρό τώρα, αφιερωμένο στον φίλο μου Ηλία. Ολοι τους μαζεμένοι στην αυλή, αφού εκεί στην αυλή στρωνόταν πάντα το επίσημο τραπέζι της γιορτής. Στην αυλή του πατρικού σπιτιού της Μαρίας στο χωριό, κι όλοι παρόντες, προεξάρχουσ

Ιδιαιτέρως ικανοποιητική υπήρξε η κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού ενόψει του ερχομού του Αυγούστου και του αποχαιρετισμού του καλοκαιριού που αποχωρεί. Μεμονωμένα περιστατικά πυρκαγιών που κατέκαψαν την μισή χλωρίδα και πανίδα της χώρας, δεν στάθηκαν ικανά να μετριάσου

Δεν μπορώ να το πιστέψω. Πού βρέθηκε τόσος θυμός μέσα της ; Πώς γίνεται να χωράει όλη αυτή η η βία μέσα στο σωματάκι της; Είναι η Μαρία αυτή που είναι απέναντι μου;. Η Μαρία που αγαπώ, η Μαρία που θέλω; Γιατί με κοιτάζει τόσο ανήσυχα αυτό το γκαρσόνι; Τι μου λες Μαράκι; Δεν

H Μαρία δεν μίλαγε πια, σχεδόν ούρλιαζε. Τα βλέμματα από τα διπλανά τραπέζια, κάτι μεταξύ έντονης απορίας και ενόχλησης. Τα πιάτα ανέπαφα. Και τα ποτήρια άδεια. Και τσιγάρα. Το ένα πίσω από το άλλο. Και το γκαρσόνι να πηγαινοέρχεται, φέρνοντας καραφάκια κι αδειάζοντας τασάκ

Καιγόταν. Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός. Τον ένιωθε να της κατακαίει το στήθος, να περνάει το δέρμα να της καίει τα σωθικά, να μην την αφήνει να χαλαρώσει, να ηρεμήσει, να σκεφτεί. Σηκώθηκε, ισορρόπησε πάνω στις πέτρες της παραλίας και έπεσε στην θάλασσα. Το νερό δροσερό, ευεργ