Η ψυχή σου να διανύσει χιλιόμετρα. Το μάτι σου να καταγράψει συναίσθημα κι ομορφιά. Τα δάχτυλά σου να πιάσουν χρυσά πέπλα. Τα μαλλιά σου να χαϊδέψουν αστερίες του αέρα. Το σώμα σου να σπρώξει πόρτες, βυθούς και κουφάλες δέντρων. Και τα χείλη σου να μυρίσουν ό,τι η φύση γενν

Καλημέρες. Πολλές και ζουμερές καρδιά μου. Χτυπάς και σήμερα. Βλέπεις και σήμερα. Αγγίζεις και σήμερα. Ωραία. Είμαι καλά λοιπόν. Να σου μιλήσω ή έχεις δουλειά και σε απασχολώ; Μετράς μήπως τις χάντρες που περιμάζεψες τις τελευταίες ώρες στον ύπνο σου; Όταν φίλμαρες όνειρα κ

Παραμύθια αστρικά, παραμύθια θαλασσινά για βυθούς και ουρανούς, με φύκια, κασέλες και πάμπολλους αστερίες… Παραμύθια της ημέρας και του φεγγαρόφωτου… Παραμύθια του ματιού και των χειλιών… Παραμύθια πολύχρωμα και αρνητικά. Του άσπρου και του μαύρου. Ραβδιά που χύνουν σκόνη