«Θεέ μου, τι σου έφταιξα; Τι αμαρτίες έχω και πληρώνω; Πάντα δίκαιος και καλός άνθρωπος δεν ήμουνα; Μήπως έβλαψα ποτέ κανένα; Μα, γιατί; Γιατί δοκιμάζεις τόσο σκληρά την πίστη μου;» Μέγα κακό βρήκε το σπίτι του, κι ο Γιώργης δεν ήξερε πως να αντιδράσει, αμάθητος καθώς ήταν.

Όλοι μας έχουμε χωρίσει κάποια στιγμή, έστω και για λίγες ώρες. Κάποιες φορές μας έχουνε χωρίσει κι άλλες φορές τους/τις έχουμε χωρίσει εμείς. Άλλοτε επειδή το θέλαμε, άλλοτε επειδή έπρεπε, κι άλλοτε επειδή όποιος το πει πρώτος είναι πιο cool (πίτσες μπλε). Δεν έχω κανένα

Είναι πράγματα εγκλωβισμένα στο μυαλό μου εδώ και πολύ καιρό. Προσπαθώ να τα εκφράσω, τίποτα δε βγαίνει. Ελπίδες και όνειρα, μα πάνω απ’ όλα το νόημα, κρύφτηκαν πάλι στην ομίχλη. Βρέχει κι εγώ είμαι εντάξει, ωραίος καιρός. Φαντάζομαι το μέλλον, αφού τώρα αγαπώ τη βροχή… Π

Μακρύς και δύσκολος κι ανηφορικός πολύ ήταν ο δρόμος που περπάτησε βήμα το βήμα, λεπτό το λεπτό, μέχρι να φτάσει ως εδώ. ώσπου να φτάσει στο κατώφλι της χαράς και να το προσπεράσει, για να κινήσει ολοταχώς για το ξωπόρτι της απώλειας. Θα ζήσω για πάντα, φώναζε κάποτε ο τρε

Ένα καλοκαιρινό απόγευμα ατελείωτης σπαρίλας με την Saigon, είπαμε να πραγματοποιήσουμε ένα πόνημα–κολοσσό για την νεοελληνική γραμματεία, μια συλλογή των κλισέ που τόσο απλόχερα μας παρέχουνε οι δημοσιογράφοι σε κανάλια, ραδιόφωνα και εφημερίδες. Αυτό το πόνημα για το οπ

Σήμερα επιτέλους ένιωσα πολύ καλύτερα, αφού το μόνο που έμεινε πια να με ταλαιπωρεί λιγάκι είναι η βουλωμένη μύτη και ο βήχας (τρομερή η ένρινη και βραχνιασμένη αγγλική προφορά μου), η σωματική εξάντληση και οι πυκνές επισκέψεις στο μπάνιο. Νομίζω έχω πιει αρκετά αναψυκτικ

Ένα update σχετικά με το κρυολόγημα... και τα παθήματα της χτεσινής νύχτας. Είμαι σ αυτή την κατάσταση επισήμως πέντε ολόκληρες μέρες, χωρίς καμιά πρόοδο. Την Τετάρτη το βράδυ, για πρώτη φορά στη ζωή μου, έχασα όσφρηση και γεύση (Baygon, είμαι ανάπηρη αδερφέεεεεεεεεεεε!

Δυο διαφορετικές συζητήσεις διασταυρώθηκαν πάνω μου τις περασμένες μέρες: Μια για την κοινή λογική και μια για τον θάνατο και την αγάπη. Μια συζήτηση για το common sense· για την ουσία του εργαλειακού λόγου, που έχει λύσεις για όλα, που δεν βλέπει μπροστά του άλυτα προβλήμα

Ωχ ρε πούστη μου έχω πονοκέφαλο. Πονάω ανάμεσα στα μάτια. Κάτσε να ανοίξω το μαγικό συρτάρι. Τσίμπα 2 Depon Σκηνή 2η Χθες κατά τις 20:00 Ο πονοκέφαλος δεν υπάρχει πλέον. Η αδρεναλίνη στα ύψη αφού έχουμε πατήσει τους Τούρκους. Κάθε 2-3 λεπτά όρθιοι όλοι από την καρέκλα γιατί