«Πίστεψε σε παρακαλώ πως έρχονται επιτέλους για εμάς τα καλύτερα… Γιατί μ’αγαπάς και σ’αγαπώ. Και καμιά φορά ΑΥΤΟ είναι αρκετό». Έχω φορτώσει στο Μιντιακό Πίθηκο το «The king for a thousand years», the king for a million dreams των Helloween κι αφήνω να μου βγει κάθε πρίμα

Ουάααααααααααααααα Δεν είμαι καλά. Αιστάνομαι σα να χαστουκίζω την ψυχή μου. Σκατά μέρα. Τόσο άσχημη είχα χρόνια να ζήσω. Άντε μήνες… Δε θέλω να στα γράψω τώρα αυτά. Ίσως αύριο. Γιατί τούτο το σακί χωρά πολύ βρισίδι μέσα του. Είναι η πρώτη φορά στον τόσο καιρό που γυρίζω σπ

5/6/2008 Αφιέρωσε χρόνο σ΄αυτούς που αγαπάς, γιατί αυτοί δεν μπορούν να περιμένουν. Η γυναίκα μου μού πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα. Γνωρίζεις πολύ καλά πως την αγαπάς μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με. Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο. Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγ

Με το ένα μου χέρι μπλοκάρω τις δονήσεις της γης και με το άλλο ψηλαφίζω τα ξέφτια του ουρανού. Να κάνω τα μαγικά μου; Οοps, εκεί μου έπεσε λιγάκι παραπάνω μπογιά. Και τα χείλη μου μουτζουρώθηκαν. Σαν Άτλας αιστάνομαι. και Σα παιδί. άνοιξε τα χέρια σου, μέχρι να πονέσουν οι

Όταν έρχεται, εμείς δεν είμαστε εκεί να το συλλάβουμε. Έρχεται μόνον όταν εμείς χαθούμε. Όπως και αν το ονομάσουμε- Αλήθεια, η Θεό ή Φώτιση- σε τέτοιες στιγμές κενού, αυτό απλά έρχεται. Όποιος και αν το δέχτηκε ένοιωσε ότι είναι η Χάρη του Θεού. Ο λόγος που το λέει αυτό, ει

25/4/2008 Μίθρας, Άττις, Διόνυσος- Όσιρις, Ορφέας-Βάκχος, Ιησους . "Υπάρχει μόνος ένας ποταμός της αλήθειας, που παίρνει στοιχεία από κάθε πλευρά". Το μυστήριο της ανάστασης προχριστιανικών θεών. Μια επιγραφή στο Βατικανό λέει "Αυτός που δεν θα φάει από το σώμα μου

23/4/2008 Η θυσία στηρίζει το Σύμπαν: Ο θάνατος και η ανάσταση του Ιησού Ο τόπος κατοικίας μας, ο φυσικός κόσμος, πρέπει να είναι επίσης και το πεδίο της μάχης μας. Γι αυτό και οι φυσικές καταστάσεις τείνουν να πραγματωθούν δια των πράξεων. Γι αυτό και τα συναισθ

(Πηγή εικόνας:  www.blueyze.us) σταγόνες ή δάκρυα; Είμαι ξαπλωμένη στο πάτωμα και προσπαθώ να θυμηθώ. Γιατί τσακωθήκαμε, τι μου λείπει, τι ξεστόμισες πάλι. Και κοίτα που δε θυμάμαι! Εκπληκτικό. Μέχρι πριν δυο ώρες ήμουνα όμοια ο Βεζούζιος, χωρίς τις πιτσίλες. Και τώρα… Το τ

Ξημερώματα σπίτι κι εγώ πατούσα σαν τη γάτα κι έσερνα το σώμα μου προσεκτικά, μη ρίξει τίποτα, μην ακουμπήσει πουθενά, μην τρίξει η πόρτα πίσω μου. Σου άφησα ένα ραβασάκι μέσα σε ένα μικροσκοπικό γυάλινο μπουκάλι, πάνω στο γραφείο σου, μπροστά από το πληκτρολόγιο: «Καλημέρα

«Έχεις εμμονή με τη βροχή;» -Γιατί το λες αυτό; -«Γιατί σχεδόν κάθε μέρα τις τελευταίες δύο εβδομάδες, μιλάς για τη βροχή κι εύχεσαι να ρίξει!» -Όχι, απλώς… την έχω ανάγκη. Η διάθεσή μου την έχει. Και να, είμαστε μέσα, οπότε γιατί να μην απολαύσω όλο το σκηνικό, προστατευμέ

Τα χέρια ενώνουμε όλοι κι γη μια αγκαλιά σε γόνιμο μεις περιβόλι ανθίζουμε χαρά. Ουράνιο τόξο χαράζει μετά απ τη βροχή κι ο ήλιος ξανά αγκαλιάζει την όμορφη ζωή. ρεφρέν Μόνο η αγάπη μπορεί καρδιές να χρωματίζει και στης ζωής την πληγή χαμόγελα ν ανθίζει. Μόνο η αγάπη

Έχω περίεργη διάθεση σήμερα. Ξύπνησα βαριά, σαν αλυσίδα βαρυποινίτη. Άφησα το μεσημέρι να μου χτυπήσει την πόρτα. Να μου σηκώσει τα βλέφαρα. Να μου τεντώσει το σώμα. Ευτυχώς που είχες εσύ την καλύτερη των διαθέσεων, να παλαντζάρει λιγάκι το πράγμα. Με υποδέχτηκες με χίλια φ

Είδα μια φωτογραφία παλιά που βγάλαμε μαζί Και θυμήθηκα. Θυμήθηκα μια νύχτα αθόρυβη σε κήπο ανοιξιάτικο Και μας Να καθόμαστε αγκαλιά σ’ ένα παγκάκι ξύλινο Στο πέρασμα του χρόνου φθαρμένο. Θυμήθηκα του κορμιού σου το ρίγος Των ματιών σου τη φλόγα που φώναζε Ναι, Το Όχι το

Το ‘χα μεγάλη ανάγκη κι ο τρόπος που ΄γινε ήταν σχεδόν μυστικιστικός, σημαδιακός, ενεργειακός. Αποφάσισα να καληνυχτίσω τα μάτια μου νωρίς, χτες. Ξέρω πως κάθε φορά που σε αγκαλιάζω με αυτό τον τρόπο και κλείνω τα μάτια, αφήνω στους ώμους, στο δέρμα, στα οστά σου ρινίσματα

Παλεύεις στα τυφλά demon March 10th, 2008 Ποτέ μου δε συμπάθησα τους ανθρώπους που δεν ξέρουν να εκφράζονται. Ποτέ μου δεν άντεξα τους ανθρώπους που δε σου λένε πώς αιστάνονται. Αιστανόμουν μια αφόρητη καταπίεση όταν ο άλλος δεν έδειχνε τι έχει μέσα του. Ή όταν φοβόταν να

Ήμουν μέσα σ’ένα βαγόνι και διακτινιζόμουν από την Άνω Ηλιούπολη και το σταθμό μετρό του Αγίου Δημητρίου, στο σταθμό Αττικής και στα Κάτω Πατήσια. Φρενήρης και νευρική η σημερινή μέρα. Χωρίς ρεύμα, χωρίς φανάρια, χωρίς υπομονή στους δρόμους. Αλλόκοτα σκοτεινή η αποψινή νύχτ

Είναι απίθανα γλυκό και διασκεδαστικό να ξυπνάς έτσι. Τουλάχιστον για όσο διάστημα είσαι αναγκασμένος να σηκώνεσαι τόσο πρωί, είναι ο δεύτερος καλύτερος τρόπος που μπορώ να φανταστώ. Να ξυπνάμε γελώντας! Ευτυχώς έχεις αντικαταστήσει τον τελείως βαρετό όσο και διαπεραστικό τ

Τα παράτησα όλα και ήρθα μέσα. Ήθελα τόσο πολύ να αγαπηθούμε. Ούτε αγκαλιά ούτε χάδια για απόψε. Σίγουρα όχι φιλί. Μόνο να κάνουμε έρωτα. Να εκτονωθώ. Να αναπνεύσω ξανά. Σε γράπωσα, έμπηξα τα νύχια μου στη γράμμωσή σου. Σε ψηλάφισα, έπαιξα με τις τρίχες σου, σε ξύπνησα, μου

(Πηγή εικόνας: mrsbright.blogspot.com) ~ Είναι όμορφα! Είμαι όμορφη κι αστραφτερή πολύ. Είναι ζεστά. Κι αιστάνομαι την καρδούλα μου πιο ζωηρή! Είμαι σκανδαλιάρα, είμαι ελαφριά. Είμαι κόκκινη, έτσι για αλλαγή, και δε με ενοχλεί. Αν και το κόκκινο ποτέ δεν ήταν αγαπημένο χρώμ

Μου είχες υποσχεθεί ότι θα πάμε μαζί διακοπές. Κάποτε. Πως θα μπούμε στη θάλασσα χεράκι-χεράκι, πως θα αγκαλιαστούμε κάτω από το νερό και θα τυλιχτούμε ο ένας γύρω από τον άλλο, σαν τις πλεξούδες. Μου ‘χες πει ότι έστω κι ένα καλοκαίρι θα ήταν δικό μας. Σε αυτή τη ζωή. Ποτέ

Είμαι κρυμμένη πίσω από χιλιάδες άδεια cd, που καθρεφτίζουν το ουράνιο τόξο, την ίριδα που σχηματίζει ο λαμπτήρας. Παρακολουθώ τα δάχτυλά σου πάνω στο πληκτρολόγιο να χοροπηδάνε ρυθμικά κι αποφασιστικά. Το στόμα σου είναι σφιγμένο, καθώς μουρμουράς γραμμές κώδικα στην άβολη

Τα κοινά - θνητά στρώματα, δεν βολεύουν καθόλου αν θέλετε να απολαύσετε τον ύπνο σας με τον/την αγαπημένο/η σας αγκαλιά! Μετά από λίγο, καταλήγετε με μουδιασμένο χέρι και αναγκάζεστε να αλλάξετε στάση. Όχι πια! Το “Love Matress” έρχεται για να δώσει λύση σε αυτό το χρόνιο κ

Οφθαλμαπάτη της καρδιάς Filed under: Σαλιάρα — Tags: blogosfaira, sex, αγάπη, αγκαλιά, αέρας, άντρας, γυναίκα, έρωτας, ζευγάρι, ζωή, καρδιά, μουσική, μπλογκόσφαιρα, σάρκα, σύντροφος, σχέση, υποσυνείδητο, φιλί, φως — demon @ 11:56 pm Είναι περίεργο το πώς μπορεί να αλλάζει

Έψαξα αρκετά στο διαδίκτυο και πιο συγκεκριμένα στο google images, γιατί ήθελα οπωσδήποτε να βρω κάτι δυνατό με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Παιδιού. Βρήκα λοιπόν το παρακάτω έργο, το οποίο μάλιστα τιτλοφορείται: “Motherhood”, δηλαδή Μητρότητα! Δε θέλω να κάνω κανένα

Κάποιος να μου λύσει την απορία. Η αγάπη είναι τόπι; Δεν περίμενα ποτέ από τον εαυτό μου ότι θα καθόμουν να έγραφα για την αγάπη. Είτε ότι θα χρησιμοποιούσα αυτή τη λέξη. Ή ότι θα κόλλαγα τόσο πολύ σε ερωτήματα που σχετίζονται με αυτή. Κι όμως συνέβη. Άλλο ένα από εκείνα τα